از گنجینه ادبی تا پرده سینما؛ «مشتزنی در رینگ ترجمه» به ذبیحالله منصوری رسید
به گزارش خبرگزاری برنا به نقل از روابط عمومی خانه سینما؛ نشست «شبهای مستند خانه سینما» عصر سه شنبه ۱۰ شهریور به همت کارگروه نمایش انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند و با همکاری خانه سینما برگزار شد.
در این برنامه مستند «مشتزنی در رینگ ترجمه» ساخته حنیف شهپرراد به نمایش درآمد و پس از آن نشست نقد و بررسی فیلم با حضور کارگردان، تهیه کننده و آهنگساز فیلم برگزار شد.
مهرداد فراهانی منتقد سینما که اجرای برنامه را بر عهده داشت، در ابتدای نشست با بیان اینکه فیلم نکتههای جالبی دارد، گفت: شهپرراد پیش از این مستند، سراغ منوچهر انور و قاضی نیز رفته است که این موضوع نشاندهنده علاقهمندی او به حوزه ترجمه است. همانطور که ادبیات داستانی منبع اقتباس برای فیلم داستانی است، نظیر همین اتفاق را میتوانیم در سینمای مستند نیز شاهد باشیم. کتابهای زیادی وجود دارد که میتواند دستمایه ساخت یک فیلم مستند شود.
فراهانی با اشاره به انتخاب درست رضا بهبودی در این مستند، بیان کرد: رضا بهبودی از دهه ۸۰ به عنوان یک چهره در تئاتر شناخته شد و در این فیلم به خوبی درخشیده است.
وی اظهار کرد: نگاه کلی فیلم و کارگردانی با ذبیحالله منصوری همنوایی میکند. برای من در مستند پرتره این نکته مهم است که قابهای زیبا ببینم و این موضوع در مستند «مشتزنی در رینگ ترجمه» به خوبی مشهود بود.
حنیف شهپرراد کارگردان فیلم نیز در ادامه مراسم گفت: من به مجموعههای ادبی علاقه دارم. یادم میآید آقای رزاق کریمی برای ساخت مستند پرتره لیستی را در اختیار من قرار داده بودند و من آقای قاضی را انتخاب کردم.
وی ادامه داد: کار کردن درباره یک مترجم کار آسانی نیست و با دشواریهایی همراه است. به عنوان مثال، آقای انور وجوه مختلفی همچون فیلمساز، گوینده و مترجم دارد و همچنین آقای قاضی نیز دارای چنین شمایلی است. به همین دلیل اینکه فیلمساز چگونه به آنها بپردازد کار آسانی نیست. در واقع ورود من به ادبیات با آن ۲ فیلم بود و با «مشتزنی در رینگ ترجمه» کامل شد.
این مستندساز درباره حضور رضا بهبودی در نقش ذبیحالله منصوری بیان کرد: اولین چیزی که با عطارپور به آن فکر کردیم این بود که شخصیت اصلی باید حسابی درگیر شود. ضمن اینکه پژوهش به ما میگفت که به چه شکلی پیش برویم. رضا بهبودی در «شبکه مخفی زنان» این نقش را کوتاه بازی کرده بود و به همین دلیل فکر کردیم گزینه بسیار مناسبی است. البته برای این نقش سراغ رضا بابک هم رفتیم، چراکه در ابتدا رضا بهبودی سر کار بود و ما چیزی در حدود پنج ماه منتظر او ماندیم. رضا بهبودی شناخت زیادی از منصوری داشت و با نوشتههای او کتابخوان شده بود و شباهت چهرهای نیز با او داشت.
در ادامه آریان عطارپور تهیهکننده مستند با بیان اینکه مستندهایی که به پرتره معروف هستند در دهه ۷۰ شکل گرفتند، عنوان کرد: وقتی با یک گنجینه مواجه شدیم، فکر کردیم چقدر خوب است که اقتباس سینمایی شود. ضمن اینکه شخصیت ذبیحالله منصوری برایمان جذاب بود. فیلم بعدی که خودم ساختم باز هم اقتباس از کتاب «آوازهای فوتبال ایران» است.
وی بیان کرد: سالها پیش حنیف شهپرراد مجموعه «گنجینه» را برای تلویزیون تهیه کرده بود و من در آنجا کار نویسندگی و پژوهش را انجام میدادم یعنی سابقه کار مشترک را با یکدیگر داشتیم.
در پایان نشست شاهین اشرفیان درباره موسیقی فیلم بیان کرد: کار با آقایان شهپرراد و عطارپور تجربه خوبی بود. درباره موسیقی بسیار با هم همفکری میکردیم و من کاملا آزادی عمل داشتم. سعی کردیم صدایی از تاریخ را داشته باشیم. شخصیت منصوری چند وجهی بود به همین دلیل باید سازی انتخاب میکردیم که شیطنت و وجوه انسانی او را نشان بدهیم. امیدوارم این موضوع به نتیجه مناسبی منجر شده باشد.
انتهای پیام/
