کنگره آمریکا در برابر جنگ ایران؛ آیا اهرم بودجه می‌تواند دست ترامپ را ببندد؟
گروه سیاسی و بین‌الملل برنا/ در حالی که دولت دونالد ترامپ خواستار افزایش چشمگیر بودجه دفاعی و تأمین اعتبار تازه برای ادامه جنگ ایران است، اعضای کنگره از هر دو حزب درباره اهداف و مدت‌زمان عملیات نظامی، هزینه‌های آن و پیامدهای راهبردی برای امنیت آمریکا ابراز نگرانی کرده‌اند.
کنگره آمریکا در بسیاری از حوزه‌های امنیت ملی، اختیارات خود را به رئیس‌جمهور واگذار کرده است، اما همچنان کنترل بودجه یکی از مهم‌ترین ابزارهای نظارتی این نهاد بر دولت به شمار می‌رود؛ ابزاری که می‌تواند برای محدود کردن دامنه عملیات نظامی و بازنگری در اولویت‌های دفاعی واشنگتن به کار گرفته شود.
بر اساس برآورد دفتر بودجه کنگره آمریکا، هزینه جنگ ایران تاکنون به حدود ۳۸ میلیارد دلار رسیده است. این نهاد همچنین هشدار داده که حتی در صورت ادامه درگیری‌ها با شدت پایین، هزینه‌های جنگ می‌تواند ماهانه دست‌کم ۲ میلیارد دلار دیگر افزایش یابد.
در شرایطی که هزینه‌های عملیات تاکنون از محل اعتبارات حساب‌های عملیات و نگهداری تأمین شده، با کاهش منابع این حساب‌ها، فشار دولت برای دریافت بودجه تکمیلی بیشتر خواهد شد.
درخواست ۶۷ میلیارد دلار اعتبار اضطراری برای جنگ، در کنار پیشنهاد افزایش بودجه دفاعی به ۱.۵ تریلیون دلار، تصمیمی دشوار برای نمایندگان کنگره محسوب می‌شود؛ به‌ویژه آنکه انتخابات میان‌دوره‌ای در پیش است و هزینه‌های مداخله نظامی خارجی می‌تواند به موضوعی حساس در رقابت‌های سیاسی تبدیل شود.
جنگ ایران و نگرانی از تضعیف بازدارندگی در برابر چین
نگرانی کنگره تنها به هزینه‌های مالی جنگ محدود نیست. ادامه عملیات نظامی علیه ایران، منابع و تجهیزاتی را مصرف می‌کند که در راهبرد دفاعی آمریکا برای بازدارندگی در برابر چین و حفظ آمادگی نظامی در منطقه اقیانوس آرام اهمیت دارند.
ارزیابی دفتر بودجه کنگره از کمبود جدی مهمات آمریکا در سال‌های آینده حکایت دارد؛ کمبودی که به گفته این نهاد، بیشترین فشار را بر آمادگی نظامی آمریکا در اقیانوس آرام وارد خواهد کرد.
در همین زمینه، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، تأخیر در فروش تسلیحات به تایوان را با نیازهای فوری‌تر نظامی واشنگتن توجیه کرده است. همچنین گزارش بازرس کل وزارت دفاع آمریکا درباره عملیات «خشم حماسی» نشان می‌دهد که از آغاز جنگ، شش ناو جنگی از اقیانوس آرام به خاورمیانه منتقل شده‌اند.
مقام‌های فرماندهی اقیانوس آرام نیز انتقال مهمات و قطعات حیاتی برخی سامانه‌های نظامی به خاورمیانه را تأیید کرده‌اند. افزون بر این، عربستان سعودی، قطر و امارات متحده عربی در فاصله ژانویه تا ژوئن، مهمات و قطعات سامانه‌های پاتریوت و تاد را از آمریکا دریافت کرده‌اند؛ فروش‌هایی که بخش عمده آنها با سازوکار اضطراری و بدون بررسی معمول کنگره انجام شده است.
از نگاه منتقدان، این روند نشان می‌دهد که هزینه جنگ ایران تنها در افزایش مخارج جاری آمریکا خلاصه نمی‌شود، بلکه می‌تواند توان نظامی این کشور برای مواجهه با تهدیدهای آینده، به‌ویژه در منطقه اقیانوس آرام، را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
کنترل بودجه؛ آخرین اهرم نظارتی کنگره
حامیان افزایش بودجه دفاعی و اعتبارات اضطراری استدلال می‌کنند که تأمین سریع منابع مالی برای پشتیبانی از نیروهای آمریکایی ضروری است. با این حال، کنگره می‌تواند به‌جای تصویب کامل بسته‌های چندده‌میلیارددلاری، منابع مورد نیاز نیروها و هزینه‌های فوری را به‌صورت محدودتر تأمین کند.
بر اساس تحلیل کاتو، مخالفت افکار عمومی با جنگ و نگرانی از فاصله گرفتن سیاست‌های دولت از وعده‌های اقتصادی «اول آمریکا»، فشار سیاسی بر نمایندگان را افزایش داده است. در چنین شرایطی، تصویب بودجه بدون نظارت و پاسخ‌گویی روشن درباره اهداف جنگ می‌تواند برای اعضای کنگره هزینه سیاسی داشته باشد.
کنگره همچنین می‌تواند تصویب اعتبارات جدید را به مجموعه‌ای از شروط، از جمله حفاظت از ذخایر مهمات، حفظ اولویت‌های راهبردی آمریکا در اقیانوس آرام و ارائه گزارش روشن دولت درباره اهداف و نحوه پایان جنگ ایران، مشروط کند.
چشم‌انداز پیش رو
اختلاف بر سر بودجه جنگ ایران، بار دیگر محدودیت منابع نظامی آمریکا و دشواری تأمین هم‌زمان تعهدات این کشور در خاورمیانه و اقیانوس آرام را برجسته کرده است. افزایش بودجه به‌تنهایی نمی‌تواند کمبودهای راهبردی و پرسش‌های مربوط به اهداف عملیات نظامی را برطرف کند.
کنگره با استفاده از اختیار خود در زمینه تصویب اعتبارات، همچنان امکان نظارت بر روند جنگ و جلوگیری از گسترش تعهدات نظامی پرهزینه را دارد؛ امکانی که با افزایش فشار دولت برای تأمین منابع تازه، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
انتهای پیام/
