از یک دیگ تا ۱۲ دیگ؛ پانزده سال عاشقی در سفره حضرت زهرا(س)
به گزارش برنا از تهران ؛ پانزده سال پیش، همه‌چیز از یک دیگ آغاز شد؛ نذری ساده اما برخاسته از عشقی بزرگ. عشقی که با گذشت سال‌ها نه‌تنها خاموش نشد، بلکه هر سال گسترده‌تر شد و امروز به پخت و توزیع آش گندم در ۱۲ دیگ رسیده است؛ سنتی که برای برگزارکنندگانش تنها یک مراسم عزاداری نیست، بلکه قرار عاشقانه‌ای سالانه با حضرت فاطمه زهرا(س) است.
در آستانه سالروز شهادت بانوی دو عالم، هیئت چهارده معصوم(ع) یزدی‌های مقیم تهران بار دیگر میزبان آیین عزاداری و پخت آش گندم می‌شود؛ آیینی که ریشه در باورهای مذهبی، فرهنگ نذر و سنت دیرینه همیاری دارد.
آنچه این مراسم را متمایز می‌کند، فقط تعداد دیگ‌ها و حجم آش آماده‌شده نیست؛ بلکه مسیری پانزده‌ساله است که از یک دیگ شروع شده و با همراهی و مشارکت مردم، به ۱۲ دیگ رسیده است. در این سال‌ها، نذر کوچک نخستین، به سنتی جمعی تبدیل شده که هر سال با شور و ارادت بیشتری ادامه پیدا می‌کند.
در چنین آیین‌هایی، آش تنها یک غذای نذری نیست؛ نشانه‌ای از برکت سفره‌ای است که با مشارکت دست‌های بسیار برپا می‌شود. از آماده‌سازی مواد اولیه و روشن کردن آتش گرفته تا پخت طولانی و توزیع نذری، هر مرحله با مشارکت و همدلی افرادی همراه است که سهم خود را در برگزاری این رسم ادا می‌کنند.
شاید زیباترین بخش این روایت، تداوم آن باشد؛ اینکه پس از پانزده سال، هنوز همان نیت نخستین زنده است و هر سال افراد بیشتری در این حرکت مردمی سهیم می‌شوند. از یک دیگ تا ۱۲ دیگ، در حقیقت روایت بزرگ شدن یک نذر و ماندگار شدن یک فرهنگ است.
بر اساس اعلام برگزارکنندگان، مراسم عزاداری در شب شهادت حضرت زهرا(س) از ساعت ۲۱ آغاز می‌شود و توزیع آش گندم نیز از ساعت ۶ صبح روز شهادت انجام خواهد شد.
این مراسم در خیابان پناهی نیا، کوچه هفدهم، با میزبانی هیئت چهارده معصوم(ع) یزدی‌های مقیم تهران برگزار می‌شود.
پانزده سال گذشته و آن یک دیگ کوچک حالا به دوازده دیگ رسیده است؛ اما آنچه در تمام این سال‌ها تغییر نکرده، نیت خیر مردمی است که باور دارند بعضی نذرها با گذشت زمان تمام نمی‌شوند؛ بلکه هر سال ریشه‌دارتر و پربرکت‌تر می‌شوند.
گاهی یک دیگ آش، فقط یک دیگ آش نیست؛ قصه پانزده سال عشق و ارادت مردمی است که نذرشان را زنده نگه داشته‌اند.
انتهای پیام/
