"جان‌فدایی؛ عهدی که در مکتب بسیج کهنه نمی‌شود"

|
۱۴۰۵/۰۹/۰۱
|
۱۴:۳۲:۱۵
| کد خبر: ۲۴۱۸۲۰۳
هفته بسیج
همزمان با آغاز هفته بسیج، دکتر طالب رجب‌پور، استاد بسیجی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب  و مشاور رسانه‌ای دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی، با گرامیداشت یاد شهیدان و هم‌قطاران روزهای دفاع مقدس، بسیج را مکتب عشق، بصیرت و مسئولیت خواند و گفت: «من یک جان‌فدای بسیجی‌ام؛ جان‌فدایی برای من نه یک لحظه در تاریخ، بلکه سبک زیستن و عهدی است که هر روز باید آن را از نو فهمید و به آن وفادار ماند.»

به گزارش برنا از تهران ؛ من یک جان‌فدای بسیجی‌ام. این جمله را نه به عنوان نشان و عنوان، بلکه به مثابه حقیقتی از جنس ایمان و مسئولیت می‌گویم. بسیجی بودن را با نام و نشان نسنجیده‌ام؛ آن را در لحظه‌های دشوار، در انتخاب میان آسایش و تکلیف، و در ایستادن بر سر آرمان‌هایی شناخته‌ام که فراتر از من و زمانه من بودند. جان‌فدایی، نخستین شرط عشق است؛ عشقی که انسان را از محدوده منافع شخصی بیرون می‌آورد و به افق مسئولیت جمعی و آرمانی متصل می‌کند.

دکتر طالب رجب‌پور،پژوهشگر و استادمعارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی تهران غرب و جانباز هشت سال دفاع مقدس، هفته بسیج را یادآور روزهایی می‌داند که بسیجی پیش از آنکه سخن بگوید، عمل کرد؛ پیش از آنکه دیده شود، ایستاد؛ و پیش از آنکه نامش برده شود، جان و جوانی خود را در طبق اخلاص گذاشت. آن روزها، میدان دفاع مقدس، میدان آزمون انسان بود؛ آزمونی که در آن، ایمان با عمل سنجیده می‌شد و بسیجی با توکل، شجاعت و بصیرت، درس ماندگار ایستادگی را به تاریخ داد. اما بسیج، به آن روزها محدود نماند؛ چرا که مکتب بسیج، مکتبی زنده و پویاست و در هر عصر، زبان و میدان خود را می‌شناسد.

او که مشاور رسانه‌ای دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی است، جان‌فدایی را تنها در سنگرهای نبرد نمی‌بیند و می‌گوید: «جان‌فدایی یعنی در عرصه خدمت، خستگی را خسته کردن؛ یعنی در میدان علم و اندیشه، از خودگذشتگی برای روشنایی بخشیدن به راه دیگران؛ یعنی در روزگار پیچیدگی و اغوا، حقیقت را فدای شهرت و سکوت را فدای مصلحت‌اندیشی‌های کوچک نکردن.» بسیجی کسی است که می‌داند هر مقام و مسئولیتی، امانتی است برای خدمت، نه پله‌ای برای برتری. او می‌آموزد که بزرگ‌ترین فداکاری، گاه در ساده‌ترین و گمنام‌ترین خدمت‌ها آشکار می‌شود.

این استاد بسیجی بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، بسیجی بودن در عصر حاضر را پاسداری از سرمایه‌های معنوی جامعه می‌داند؛ یعنی صیانت از اتحاد، امید و اعتماد؛ یعنی در برابر هر روایتی که می‌خواهد ایمان مردم را به تردید و ایستادگی آنان را به انفعال بدل کند، با بصیرت و صداقت ایستادن. به باور او، بسیجی تنها مدافع مرزهای خاک نیست؛ مدافع مرزهای حقیقت، اخلاق و عدالت نیز هست. او می‌داند که جامعه بی‌ایمان و بی‌امید، حتی با بلندترین دیوارها نیز آسیب‌پذیر است؛ و از این رو، جهاد او جهادی است چندلایه: جهاد خدمت، جهاد تبیین، جهاد سازندگی و جهاد امیدآفرینی.

دکتر رجب‌پور در پایان تأکید می‌کند: «من یک جان‌فدای بسیجی‌ام و این جان‌فدایی را افتخار خود می‌دانم؛ نه افتخاری برای فخرفروشی، بلکه مسئولیتی برای فروتنی بیشتر.» هر شهید، هر جانباز، هر آزاده و هر بسیجی گمنامی که بی‌ادعا ایستاد، سندی است بر اینکه مکتب بسیج، مکتب انسان‌سازی برای لحظه‌های سخت است. اگر امروز از من بپرسند بسیجی بودن چه معنایی دارد، می‌گویم: بسیجی بودن یعنی همچنان که جهان تغییر می‌کند، عهد تو با حق، مردم و آرمان‌ها تغییر نکند؛ یعنی هر جا تکلیف ایستادن بود، نلغزی و هر جا نیاز خدمت بود، پیش‌قدم باشی.

هفته بسیج را به همه هم‌قطاران دیروز و همراهان امروز این مکتب تبریک می‌گویم؛ به همه آنان که نامشان گمنام است و اثرشان ماندگار. و من، طالب رجب‌پور، با همان عهد نخستین، همچنان می‌گویم: من یک جان‌فدای بسیجی‌ام؛ جان‌فدایی برای ایمان، ایران و آینده‌ای که به همت همین جان‌های بی‌ادعا ساخته می‌شود.

 

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر