گفت‌وگوی ویژه

شمشیربازی ایران با یک مدال نقره ارزشمند در بازی های آسیایی اینچئون تاریخ ساز شد. مجتبی عابدینی کاپیتان تیم ملی شمشیربازی در بازی های آسیایی اینچئون و یکی از ارکان آن نقره طلایی مهمان خبرگزاری برنا بود و مصاحبه ای را درباره نحوه آغاز به کارش در شمشیربازی و ملی پوش شدنش و حاشیه های این ورزش مهیج صحبت کرد که در ادامه می خوانید:

*چه زمانی شمشیربازی را شروع کردی و چه طور شد به سمت این رشته خاص آمدی؟
از سال 76 به واسطه پسر دایی ام که قهرمان نوجوانان آسیا بود با این ورزش آشنا شدم. خودم هم بعد از آن در مراسمهای تعزیه که در سوادکوه برگزار میشد، شرکت می کردم و علاقه مند به شمشیربازی بودم.

*از ابتدا قصد داشتی این رشته را به صورت حرفه‌ای دنبال کنی یا نه، فقط برای سرگرمی بود؟
از همان ابتدا به نیت کسب مدال آمدم. پدرم همیشه می گفت درس بخوانم تا دکتر شوم ولی مخالفت چندانی با شمشیربازی نداشت و حتی خیلی از اوقات حمایتم هم می کرد.

*با اسلحه سابر، شمشیربازی را آغاز کردی؟
خیر. ابتدا در قسمت اپه کار می کردم ولی بعد از 8 ماه مربی وقتم توصیه کرد به سابر بروم و من هم رفتم و از آن موقع سابر کار می کنم.

*چه سالی اولین مدال برون مرزیتان را گرفتید؟
اولین مدالم برون مرزی من در سال 79 بدست آمد که موفق شدم طلای نوجوانان آسیا را بگیرم.

*و در حال حاضر مجتبی عابدینی چند مدال برون مرزی دارد؟
تا به الان 19 مدال کسب کرده ام که شامل 3 طلا، 6 نقره و 10 برنز می شود و البته تقریبا نیمی از آن ها برای قسمت تیمی هستند.

*اولین بار چه سالی به تیم ملی دعوت شدید؟
سال 78 بود که بعد از کسب مدال طلا در نوجوانان جهان به تیم ملی بزرگسالان دعوت شدم و برای مسابقات جام جهانی در اردوها حضور داشتم.

*یک مقدار جلو برویم. بازیهای آسیایی اینچئون، سومین حضور شما در بازیهای آسیایی بود و موفق‌ترین آنها. در مسابقات دوحه و گوانگژو اما عملکرد چندان خوبی نداشتی؟
در بازیهای دوحه بعد از باختم به داوری اعتراض کردم و ماسکم را به زمین انداختم و از مسابقات کنار گذاشته شدم. در بازی های گوانگژو هم تا پای مدال رفتم اما به مقام پنجمی رسیدم و در تیمی هم مقام پنجم نصیبمان شد.

*برای مسابقات اینچئون خودتان چند مدال را متصور شده بودید؟
ما به گرفتن دو مدال فکر می کردیم. نقره تیمی و برنز انفرادی چیزی بود که تصور می کردیم به آن می رسیم و باید می رسیدیم که متاسفانه این طور نشد.

*درباره بازی خودتان در مرحله یک چهارم نهایی توضیح دهید که به نماینده کره باختی؟
من پیش از اعزام گفته بودم هر حریفی به غیر از نماینده کره روبرویم بایستد شکستش می دهم اما متاسفانه نماینده کره در مرحله مقدماتی به عمد یک بازی خود را باخت تا فقط در فینال با هموطنش بازی کند و به همین دلیل در یک چهارم نهایی به من خورد و در بازی بسیار نزدیک شکست خوردم و از رسیدن به مدال برنز جا ماندم.

*و اشک‌های شما و علی پاکدامن بعد از حذف در انفرادی که در یاد همه خواهد ماند؟
به هر حال ما خیلی زحمت کشیده بودیم. دو سال شبانه روز در اردو بودیم و خیلی سخت بود، بدون مدال کارمان به اتمام می رسید. این را هم اضافه کنید که عملکرد ما در بخش انفرادی با قرعه ما در قسمت تیمی نقش داشت و هر نتیجه ای که در انفرادی کسب می شد، باعث می شد قرعه بهتری در تیمی بهمان بخورد. ما روی گرفتن مدال در بخش انفرادی حساب کرده بودیم. فرزاد باهر و علی رهبری شب قبل از مسابقه من و علی می گفتند، مجتبی نقره می گیرد و علی هم برنز نصیبش می شود که متاسفانه این طور نشد.

*اما در بخش تیمی موفق شدیم به مدال ارزشمند نقره برسیم؟
با شناختی که از رقبا داشتیم، می دانستیم اگر کار خودمان را انجام دهیم فینالیست می شویم و این طور هم شد و در نیمه نهایی به سختی چین را شکست دادیم و به مسابقه نهایی راه پیدا کردیم. قبل از مسابقه فینال، پیمان فخری گفت برای خودتان بازی کنید ولی واقعا حریف قدرتمندی روبروی ما بود و شکست دادن آن ها، آن هم جلوی چشم هوادارانشان سخت بود.

*یکی از به یاد ماندنی‌ترین مسابقات شمشیربازی در چند سال اخیر، بدون شک بازی با چین بود. جایی که بازی را 40-36 عقب بودیم و با درخشش خیره کننده شما بازی را 45-44 بردیم و فینالیست شدیم...
بله. همین طور است که می گویید. ما در مسابقات شانگهای که در چین برگزار می شد، این تیم را با تمام ستاره هایش شکست دادیم وبعد از آن، چینی ها تیم خود را کاملا تغییر دادند و یکسال و نیم به اردو رفتند و با بهترین تیم های دنیا اردوی مشترک گذاشتند و مستقیما از ایتالیا به اینچئون آمدند. در بازی با این تیم بازی را 40-36 عقب بودیم و آن ها 5 ضربه برای پیروزی می خواستند و ما 9 ضربه. خدا را شاکرم که من را یاری کرد و موفق شدم دست به کار بزرگی بزنم و حریفم را در آن تایم 9-4 شکست بدهم و با تلاش بقیه بچه ها راهی فینال شدیم. نکته جالب درباره آن بازی این است که ورزشکاران کویت و یکی دو کشور دیگر به تشویق ما پرداختند و حتی فیلم هم از مسابقه من گرفتند.

*از آماده‌سازی فدراسیون پیش از بازیهای آسیایی راضی بودید؟
خوشبختانه آقای باقرزاده به عنوان رئیس فدراسیون هر کاری که از دستشان برمی آمد برای آماده سازی بچه ها انجام دادند و از هیچ تلاشی مضایغه نکردند. بعد از بازی های شانگهای در اردو بودیم و خود را آماده این بازی ها می کردیم. تیم اوکراین به ایران آمده بود و 11 روز با این تیم اردوی مشترک برگزار کردیم که بسیار مفید بود.

*پیمان فخری هم تاثیر زیادی روی موفقیت شما داشته است؟
من و پیمان 10 سال هم تیمی بودیم ولی پیمان در 30 سالگی شمشیربازی را کنار گذاشت و به سمت مربیگری و داوری رفت. پیمان در حال حاضر یکی از مجرب ترین داوران جهانی است. صد در صد رابطه فوق العاده او با بچه ها و همین به روز بودنش در کار ما تاثیر گذاشته و خواهد داشت. پیمان در تمام اردوهای شبانه روزی ما حضور داشت و پا به پای ما در تمرین ها حضور پیدا می کرد و ما واقعا ممنون داوری هستیم.

*به نظر شما، چه زمانی می‌توانیم به کسب مدال طلای آسیا و مدال جهانی امیدوار باشیم؟
شمشیربازی پیشرفت قابل توجهی داشته و به نظرم می توانیم با درایت آقای باقرزاده و تلاش بچه ها و کادر فنی تا 4 سال دیگر به مدال طلای آسیا و مدال جهانی برسیم.

*در المپیک لندن شرکت کردی و در اولین بازی به حریف رومانیایی باختی. می‌توانیم این‌بار هم در المپیک ریو سهمیه داشته باشیم؟
ابتدا درباره بازی با رومانی این نکته را بگویم که من با مصدومیت بازی کردم و گرنه حریف رومانیایی کسی نبود که بتواند من را حذف کند و فقط بدشانسی باعث عدم نتیجه گیری من شد. درباره حضور در المپیک ریو هم باید در بازی های جهانی و آسیایی سال آینده حضور پیدا کنیم و رنکینگ خود را بهبود بخشیم. من در حال حاضر جایگاه 23 دنیا را دارم و در صورتی که به جمع 12 نفر اول برسم، می توانیم تعداد سهمیه ها را به دو برسانیم. من امیدوارم که بتوانیم با دو شرکت کننده در بازی های ریو حضور داشته باشیم. سال آینده سال بسیار مهمی برای شمشیربازی خواهد بود. سالی که 8 مسابقه کلاس A و یک جهانی و یک آسیایی داریم که باید در همه آن ها شرکت کنیم.

*به نظر شما استعدادیابی فدراسیون برای شمشیربازی چگونه است؟
فدراسیون به نظرم تا جایی که می توانسته تلاش خود را انجام داده است. ما بدون سالن اختصاصی مناسب و پخش تلویزیونی عملکرد خوبی در بخش استعداد یابی داشتیم. در حال حاضر در قسمت سابر ما 13 شمشیرباز قابل داریم که می تواند در آینده ای نزدیک به تیم ملی کمک کنند.

*با توجه موفقیت شمشیربازی احتمالا بعد از بازیهای اینچئون هم استقبال از شمشیربازی بیشتر شود؟
همین طور است. دبیر هیئت تهران گفته است که بعد از بازی فینال ما، 10،11 نفر آمدند و خواستند که بچه هایشان را ثبت نام کنند. کلا دو عامل در این چند وقت اخیر توانسته مردم را به سمت شمشیربازی بکشاند. یکی همین بازی های اینچئون بود و دیگری هم سریال جومونگ. البته در تهران زیاد خوب کار جذب استعداد صورت نمی گیرد و بیش تر این شهرستانی ها هستند که استعدادیابی می کنند و به شمشیربازی اهمیت می دهند. مدارس هم می توانند کمک شایانی در جذب استعداد داشته باشند. من خودم سال پیش مربی ورزش یک مدرسه غیر انتفاعی بودم و مشاهده کردم که همه چیز ختم می شود به فوتبال و حالا والیبال.

*شما در مقطع کارشناسی ارشد تحصیل می‌کنید؟
بله، خدا را شکر مدارک ارشدم برای چاپ دانشنامه رفته است. قصد دارم در مقطع دکترا هم شرکت کنم که متاسفانه حمایت از طرف مسئولین صورت نمی گیرد. پیش از این در این مقطع، کمک هایی به قهرمانان انجام می شد که در حال حاضر این امکان وجود ندارد.

*به نظر می‌رسد اکثر شمشیربازان تحصیلات بالایی دارند و اصولا شمشیربازی، رشته با کلاسی به نظر می‌آید؟
همین طور است. اکثر بچه ها در شمشیربازی از تحصیلات بالایی برخوردارند و جالب است بدانید در خارج از کشور رشته ای در مقطع کارشناسی به نام شمشیربازی وجود دارد که اکثر شمشیربازان مطرح جهان در این رشته مشغول کسب علم هستند از جمله قهرمان المپیک که لایسنس شمشیربازی را دارد.

*امسال در بازی‌های لیگ هم حضور دارید؟
بله امسال در این مسابقات شرکت می منم و با تیم دانشگاه آزاد قرارداد دارم. امسال با تلاشهای آقای باقرزاده، باشگاه استقلال هم تیمداری میکند که این می تواند کیفیت فنی مسابقات را قدری بالا می آورد.

*دریافتی شما از بازی‌های لیگ چقدر است؟
شاید نیاز به گفتن ندارد اما من با 10 میلیون امسال با این قرارداد بستم و در مسابقات حاضر می شوم. بقیه تیم ها که دیگر وضعیت اسفناکی دارند و بچه ها واقعا در مضیقه هستند.

*قرار است برای پاداش اینچئون چند سکه تعلق بگیرد؟
آن طور که اطلاع داده اند قرار است 35 سکه به هر نفر داده شود اما واقعا از وزیر محترم می خواهم به این مساله ورود پیدا کند. تیمی شمشیربازی با بقیه رشته ها تفاوت دارد و هر نفر جداگانه مبارزه میکند و به همین دلیل انصاف این است که سکه های ما کامل پرداخت شود.

*صحبت پایانی؟
امیدوارم دکتر محمود گودرزی طبق قولهایی که داده اند توجه بیشتری به شمشیربازی داشته باشند. تشکر ویژه ای دارم از آقای باقرزاده که همه ما را پشتیبانی کردند و هم از لحاظ مالی و هم معنوی هوای ورزشکاران را داشتند. و در آخر از خانواده ام تشکر می کنم. این عزیزان حامیان اصلی من بودند و همیشه با دور بودن و اردوهای ممتد ما ساخته اند و من را تحمل کرده اند و دعای خیرشان پشت سر من بوده است.


/نوید استاد رحیمی/