وقتی مردودیها رجز میخوانند!
شهر دوباره شلوغ شده و در این شلوغی و گرد و غبار حوالی فوتبال هر كس برای خودش ادعایی دارد. در روزگاری كه تمامی تیم های بزرگ و كوچك با مشكلات ریز و درشت مالی دست به گریبان هستند، بیرون نشسته ها رجز می خوانند، ادعا می كنند و مدعی اند آنها كه در گود هستند، لنگ كردن را بلد نیستند و اگر امروز آنها داخل گود بودند، لنگ كردن كه هیچ حریف را با خاك یكسان می كردند! انگار كه نه انگار تا دیروز همین آقایان درون گود قرار داشتند و به كوه مشكلات پخ هم نكردند!
شهریاری رئیس وقت هیات مدیره آبی ها یكی از همان هاست. همو كه در دورانی كه بر صندلی ریاست هیات مدیره استقلال جلوس كرده بود، اعتقاد داشت كه هیات مدیره هیچ وظیفه ای برای تامین منابع مالی ندارد. او در واكنش به درخواست های نهان و آشكار علی فتح ا... زاده مدیرعامل وقت آبی ها برای تامین بودجه و كمك مالی از اعضای هیات مدیره، به صراحت چنین موضعی گرفته بود و حل مشكلات مالی استقلال را از وظایف مدیرعامل می دانست و اعتقاد داشت كه وظیفه هیات مدیره تنها سیاست گذاری های كلان و نظارت است. استاد اما حالا از كنار گود رجز می خواند، ادعا می كند و البته صحبت هایش رنگ و بوی دیگری دارند. مردی كه ادعا می كند كه قصد داشته اسپانسر 45 میلیاردی برای استقلال بیاورد اما وزارت ورزش اجازه نداده و یكی نیست كه از او بپرسد چرا این اسپانسر را همان زمان نیاورد تا ستاره ای چون پژمان منتظری به خطر یك مشت دلار از استقلال جدا نشود و استقلال با سر به زمین نخورد؟ چرا همان روزها یك دهم این مبلغ را هم برای استقلال نیاورد و به این باشگاه كمك نكرد تا كوس بی پولی های آبی ها فوتبال ایران را پر نكند؟
در پرسپولیس اما اوضاع به شكل دیگری است. شركتی كه در دوران مدیریت رویانیان با استفاده از نام و اعتبار پرسپولیس بنا شد و با یك قرارداد تركمنچای به عنوان اسپانسر پرسپولیس حق استفاده از برند این باشگاه را تمام و كمال از آن خود كرد تا رفقای آقای مدیرعامل از آن نمدی برای خود بسازند، حالا به عنوان مدعی العموم جلو افتاده و مشكلات این روزهای سرخ ها ناشی از بی تدبیری و بی اعتباری اسپانسر جدید می داند و مدعی است كه اگر كماكان آن قرارداد یكطرفه سابق ادامه داشت و برند پرسپولیس در دست آقایان شریف بود، هیچگاه این مشكلات رخ نمی داد و خزانه پرسپولیس حسابی پر بود! ظاهرا دوستان فراموش كرده اند كه در دوران اسپانسری پرسپولیس مشكلات مالی سرخ ها ناشی از عدم تعهد اسپانسر تا بدانجا بالا گرفت كه یك هفته مانده به دربی برگشت مجموعه تیم دست به اعتصاب زد و برای خواباندن غائله مدیرعامل وقت مجبور شد تا خانه شخصی اش را گرو بگذارد و وام بگیرد!
در چنین فضایی كنار مانده ها با آن كارنامه مشعشع و سراسر غلط مدعی هستند كه اگر بودند، هیچ مشكلی وجود نداشت و پرسپولیس و استقلال با اسكناس های سبز آنها زندگی بهتری داشتند غافل از اینكه در دوران آقایان هیچ نشانی از این اسكناس ها و این وعیدها نبود. آنها كه كارنامه شان در این دو باشگاه مردودی مطلق است اما عجبا كه امروز مدعی موفقیت و قبولی اند! مدعیان به ظاهر دوستی كه همیشه گرد شیرینی می چرخند و از گرد و غبار این روزها و ضعف حافظه تاریخی جماعت استفاده می كنند و وزارت ورزش را متهم می كنند در حالیكه در پروسه گذر از فوتبال دولتی به فوتبال خصوصی مشكلات اینچنینی همیشه وجود دارد و از آن گریزی نیست. مشكلاتی كه در قیاس با مشكلاتی كه آقایان برای این دو تیم رقم زده اند و تبعات آن هنوز گریبان این دو باشگاه را رها نكرده، قطره ای در برابر دریاست!
