قاب روز

به فاصله 72 ساعت یک فرانسوی سرشناس و رنگین پوست دیگر هم از فوتبال
خداحافظی کرد. اریک آبیدال در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام بازنشستگی کرد. بازیکن 35 ساله ای که شباهت های زیادی با آنری داشت. هر دو عضو تیم ملی فرانسه بودند. هر دو در موناکو رشد پیدا کردند و هر دو در بارسلونا حضور داشتند و در دوره تاریخی آبی اناری ها دوشادوش هم افتخار آفریدند و البته در افتضاح کشورشان در جام جهانی 2010 هم نقش پررنگی را ایفا کردند. اریک بلال(سیلوین) آبیدال متولد 11 سپتامبر 1979در لیون، فوتبال آماتور خود را از لیون آغاز کرد و بعد موناکو را به عنوان اولین مقصد فوتبال حرفه ایش برگزید. در دو سال حضورش در موناکو تنها 22بازی انجام داد و سپس راهی لیل شد. او در لیل به ثبات رسید و در دو فصل حضورش در این تیم بازی های خوبی به نمایش گذاشت و سرانجام در سال 2004 به تیم شهر خود، لیون ملحق شد. طی سه فصل حضور در لیون به تمام افتخارات فرانسه رسید. سه قهرمانی پیاپی در لیگ و همچنین 3 قهرمانی در سوپرکاپ فرانسه حاصل کار اریک در لیون بود. سال 2007 اریک با پیشنهاد بارسا وسوسه شد و به مسئولین باشگاه گفت اگر اجازه ندهند به بارسا برود؛ دیگر در تمرینات لیون شرکت نمی کند و سرانجام با 9 میلیون یورو به آبی اناری ها پیوست. دوران طلایی بارسا با گواردیولا با حضور آبیدال همراه شد. او مدافع مورد اطمینان پپ بود و با بارسا به 15 جام مختلف اعم از لالیگا، سوپرکاپ اسپانیا و اروپا، لیگ قهرمانان اروپا، کوپا دل ری و جام باشگاه های جهان دست پیدا کرد. اما سال 2011 اتفاق عجیبی در زندگی آبیدال رخ داد. اتفاقی که او را بیش از پیش مورد توجه مردم و رسانه ها قرار داد. باشگاه بارسلونا در تاریخ 15 مارچ اعلام کرد توموری در کبد اریک وجود دارد و دو روز بعد وی تحت عمل جراحی قرار گرفت. اکثر تیم های اروپایی و غیر اروپایی با آبیدال به نوعی ابراز همدردی کردند. در بازی لیون و رئال در برنابئو، هواداران شعار آنیمو آبیدال سر می دادند و در بازی ختافه و بارسا، در دقیقه 22 همه برایش ایستاده کف زدند. 28 می 2011 و در فینال چمپیونز لیگ آبیدال 90 دقیقه کامل مقابل من یو بازی کرد و نقش بسزایی در پیروزی 3-1 کاتالان ها ایفا کرد. اما اتفاق مهم زمانی رخ داد که کارلس پویول جلوی چشم 85 هزار نفر بازوبند کاپیتانی را بر بازوی آبیدال بست و اریک جام را بالای سر برد. اما سرطان دست بردار بلال نبود. سال 2012 مریضی اش عود کرد و پسر عمویش قسمتی از کبدش را به او پیوند زد. جالب است دنی آلوز هم اعلام آمادگی کرده بود در صورت نیاز قسمتی از کبدش را به آبیدال اهدا کند که این اتفاق نیفتاد. آبیدال فصل بعد دوباره به میادین بازگشت اما مسئولان بارسا اعلام کردند تمایلی به تمدید قرارداد او ندارند و اریک به تیم سابق خود موناکو پیوست و در یک فصل حضورش در این تیم موفق به کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا شد. اریک این بار در تاریخ 5 ژولای 2014 راهی یونان و باشگاه المپیاکو شد و قرارداد 2 ساله ای را با این تیم به امضا رساند. اما درحالی که چند ماه از قرارداد 2 ساله او گذشته بود، اریک درخواست یک کنفرانس مطبوعاتی کرد و در تاریخ 19 دسامبر 2014 اعلام بازنشستگی کرد. اریک در کنفرانس مطبوعاتی خود گفت: فعلا می خواهم استراحت کنم و وقت بیش تری را برای خانواده ام بگذارم. در آینده تصمیم خواهم گرفت که چه فعالیتی را در فوتبال قبول خواهم کرد. به احتمال فراوان به سراغ مربیگری می روم. آبیدال در تیم ملی فرانسه 67 بازی ملی انجام داد و هیچ گلی هم نزد. وی در جام جهانی 2006 با فرانسه تا آستانه فتح جام رفت اما از ایتالیا شکست خوردند. دو سال بعد در یورو 2008 هم دفاع وسط دومنک بود و البته در شاهکار خروس در آفاریقای جنوبی هم نقش پررنگی را ایفا کرد.
آبیدال اصولا اهل گلزنی نبود. وی در طول دوران بازیگریش 439 بازی انجام داد و فقط موفق به زدن 5 گل شد. خود اریک مهمترین گلش را به رئال مادرید بعد از بازگشتش از دوره اول بیماری اش دانست که در سال 2011 به ثمر رساند. اریک سال 2007 با هایت کبیر ژیمناست کار ازدواج کرد و دو سال بعد به دین اسلام روی آورد. آبیدال دلیل کناره گیری یکباره اش از فوتبال را دلایل شخصی دانشت ولی شاید دوباره سرطان، سراغ اریک قصه ما آمده است و امیدواریم اگر خدای ناکرده این طور باشد، بازهم اریک این بیماری صعب العلاج را مغلوب کند. اریک چند سال پیش در قالب بازی لیون و من یو مامور مهار رونالدو بود و خیلی خوب این کار را انجام داد. اریک بعد از بازی گفت: وظیفه من عصبی کردن تیم حریف است و این که اجازه ندهم به خودم و تیمم آسیب برساند.
حالا ما هم دوست داریم اریک سرطان را هم عصبی کند و مانند گذشته شکستش دهد.


/نوید استاد رحیمی/