امتحان همسر، نوعی سم است
داریوش درویشی، مشاور خانوادگی و ازدواج
:امتحان همسر نوعی سم است. هرگاه دو طرف از یکدیگر شناخت و اطمینان پیدا کردند و به اطمینان رسیدند، وسوسههای شیطانی انسان را به سمت امتحان کردن می برد و بر زندگی اثر مخرب دارد و ضربه های روحی زیادی به طرف مقابل وارد می کند. هر چه صداقت در گفتار، کردار و رفتار باشد، نیاز به امتحان کردن پیش نمی آید.
اگر مشکلی پیش بیاید، باید آن را با صداقت برطرف کرد. با صداقت باید به یک اعتماد و اخلاص دو طرفه رسید و تمام شک و شبهه های هم را بر طرف کرد تا جای هیچ واکاوی نباشد. زوج ها باید تمام مسایلی که موجب عدم اطمینان در آینده می گردد را پیش رو بگذارند.
ممکناست پسر، دختری را قبلا دوست داشته و این مطلب را پنهان کند و در آینده همسر او این موضوع را بفهمد و موجب بی اعتمادی به او گردد. باید همان روز اول بگوید من جوان بودم و به نیت ازدواج پیش رفتم و با آن دختر آشنا شدم و به علت آنکه با هم تفاهم نداشتیم از یکدیگر جدا شدیم و الان هر کس سر زندگی خودش است. البته گاهی نیز گفتن این مسایل به صلاح نیست.
بنابراین زوج ها هرگاه به تفاهم رسیدند دیگر نیازی به امتحان کردن نیست. پس از گذشت مدتی می تواند فاصله ها را زیاد کند. اگر هم در زندگی مشکلی پیش آمد، به جای امتحان یکدیگر، صادقانه با هم صحبت نمایند.
وفاداری همسر را باید چگونه تشخیص داد؟
هیچ کس وفا سنج ندارد. همه اینها به میزان و معیارهای انسان بستگی دارد. باید میزان اعتقادات فرد به مسایل شرعی و دینی، تربیت خانوادگی، گفتار درست و صادقانه رفتار کردن را فهمید و همه این نکته ها می تواند وفاداری طرف مقابل را تا حدودی مشخص کند. تا جایی که اگر زوج ها در خلال زندگی مشترکشان حرف نادرست و ناشایست شیطنت آمیزی از سوی فردی شنیدند، موجب اختلال در زندگی آنها نشود. به عنوان مثال اگر پس از پنج سال فردی بیاید و از در خصومت حرفی را بزند؛ زوجی که به یکدیگر اطمینان دارند، نباید به آن توجه کنند؛ مگر آنکه آن را به چشمان خودشان ببینند. در این حالت نیز باید با تذکر و سازگاری و توکل به خدا پیش رفت و با نگاه خیر خواهانه و نجات دهنده به موضوع نگاه کرد تا خیر دنیا و آخرت را داشته باشد.
***
