مشکلات «خانه پدری» باعث شد فرو بریزم/ به فکر فیلم بعدی هستم

به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری برنا، کیانوش عیاری در دومین جلسه انجمن بازیگران که ظهر روز گذشته جمعه 3 بهمن ماه در محل خانه سینما برگزار شد با اشاره به مشکلاتی که برای اکران فیلم خانه پدری به وجود آمده است گفت: خانه پدری تجربه غم انگیزی برای من در حوزه فعالیت های سینمایی به شمار می رود و غم انگیزتر از آن اینکه من در این تجربه متوجه شدم که همه کرگدن شده ایم. من برای مشکلاتی که برای خانه پدری به وجود آمد واقعا فرو ریختم و اگر یک انسان معمولی تر بودم شاید به دلیل این اتفاق کُپ می کردم و مدتی در خلوت خودم می رفتم اما من اینگونه نیستم و از الان به فکر فیلم بعدی هستم.

وی در ادامه گفت: متاسفانه از ابتدا و از همان نمایش اولیه تجربه سینمایی من با نام «تنوره دیو» سوء تفاهم نسبت به آثار من وجود داشت به گونه ای که یک به یک فیلم های من را ویران کردند و هیچ استثنایی برای آن قایل نشدند البته شما از برخی از این اتفاقات آگاه هستید و از برخی دیگر اطلاع ندارید چرا که من از برملا کردن مشکلاتم خجالت می کشم.

کارگردان فیلم سینمایی بودن یا نبودن افزود: اگر من فردا بخواهم فیلمی درباره طالبان بسازم چه باید بکنم آیا نباید نشان دهم که این گروه نماز می خوانند و در جلسات مذهبی حضور دارند در حالی که اگر بخواهم این فیلم را بسازم نباید به نماز خواندن طالبان اشاره کنم چراکه به نوعی به معنای سخره گرفتن تمایلات مذهبی این گروه است. یکی از مشکلاتی که برای خانه پدری وجود داشت یک چنین مسایلی بود به عنوان مثال مهران رجبی یک شخصیت مذهبی کربلا رفته است فردی که دختر خود را به دلیل تعصب می کشد که مذهبی بودن مهران رجبی در این فیلم بدنام کردن مرد مسلمان در جامعه است. من چگونه می توانستم این شخصیت را در داستان نشان دهم مثلا شغل او را در آن دوران لوکوموتیو ران یا آپاراتچی نشان می دادم شغل هایی که در آن زمان افراد مذهبی به سمت آن نمی رفتند در این صورت حتما مشکلی برای فیلم پیش نمی آمد.

عیاری تصریح کرد: اگر این فیلم قرار بود درباره یک خانواده فرنگ رفته ساخته شود آنوقت از نظر درک برای مخاطب مشکل ساز می شد چرا که در آن دوران افرادی که پیشینه حضور در فرنگ را داشتند چنین نگاهی را دنبال نمی کردند. متأسفانه پوست کلفتی و کرگدن بودن ما یک ضعف و اشکال است که ما دچار آن شده ایم.

عیاری در پایان با اشاره به اینکه در «خانه پدری» به دنبال به رخ کشیدن کارگردانی خودش نبوده است گفت: اگر می خواستم خود را در این فیلم نشان دهم می توانستم سکانسی که پدر سنگ را بر سر دختر خود می زند و آن را به قتل می رساند وحشتناک تر و ملتهب تر از آنچه که در فیلم آمده است نشان دهم. من تمام سعی خود را کردم تا در «خانه پدری» خود را نشان ندهم و روایتگر قصه خانواده ای باشم که در روزگاران دور در این سرزمین زندگی می کردند. رسالت کارگردان و فیلمساز همین است. ما همیشه باید به تاریخ و گذشته خود نگاه کنیم و آن را از یاد نبریم.