استفاده درست از سرمایه های معنوی انقلاب
به گزارش خبرگزاری برنا، اعتماد نوشت: تاریخ تحولات انقلاب اسلامی، از بدو شروع نهضت تا مراحل پیروزی و بعد از آن زمینه ساز ایجاد و تثبیت سرمایه های اجتماعی گران سنگی برای كشور و ملت بوده است.
سرمایه ها در حقیقت در هر نظام سیاسی و ساختار فرهنگی اصلی ترین داشته های یك جامعه محسوب می شوند. ما به مدد حركت انقلابی مردم از سال ٤٢ به بعد توانسته ایم داشته هایی چون سیاست ورزی اسلامی، ایثارگری ملی و مذهبی و شهدای انقلاب و دفاع مقدس را در قالب پشتوانه های فرهنگی ، سیاسی و اجتماعی خود به دست بیاوریم. باید توجه داشته باشیم كه پیش از آن كشور ما یا اساسا چنین سرمایه های معنوی را در اختیار نداشت یا اگر داشت، معدود به موارد انگشت شماری می شد كه شمول اجتماعی گسترده ای به مانند آنچه بعد از شروع نهضت و پیروزی انقلاب شاهد بودیم، نداشتند.
اساسا شعارهای محوری انقلاب اسلامی ایران یعنی شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» و همینطور «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» تنها در بستر بهره گیری و فعال سازی همین سرمایه های تازه ایجاد شده می تواند پویایی لازم را پیدا كند. بزرگ ترین معضل ما از دید نگارنده، كانالیزه كردن همین امكانات و سرمایه های معنوی و اجتماعی انقلاب در بستر رقابت های جناحی داخلی است.
موضوعی كه باید اعتراف كرد همه جناح ها در پیدایش این وضعیت مقصر و دخیل هستند. بستر سازی حكومت دینی بر پایه استقلال و آزادی یك دو وجهی را ترسیم می كند كه در حوزه سیاست خارجی رویكردی استقلال طلبانه دارد و در حوزه داخلی آرمانی آزادیخواهانه. ضمن اینكه هر دو این وجوه زیر سایه ساختار و چتری به نام «جمهوری اسلامی» معنای خود را پیدا می كنند.
حال در چنین بستری سرمایه های اجتماعی ما و پتانسیل های عمومی ایجاد شده در فرآیند پیروزی و تثبیت انقلاب، عموما باید در وجوه ملی خود به كارگیری شوند تا بتوانند متضمن وجه استقلال كشور و نظام سیاسی باشند: چیزی كه خلاآن در دوران شاهنشاهی از عوامل اصلی نارضایتی عمومی بود. كانالیزه كردن این سرمایه ها در مسیر منافع جناحی از یك سو موضوع آزادی داخلی را خدشه دار كرده و از سوی دیگر منافع ملی و استقلال كشور را از حالت عمومی به سمت ترجیحات گروهی سوق دهد. این موضوع یكی از اصلی ترین آسیب هایی است كه باید برای پاك شدن دامن انقلاب از آن تلاش و جدیتی در كار باشد.
ضمن آنكه باید بپذیریم كه برای تداوم قدرتمند انقلاب و آرمان های آن ناگزیر هستیم كه از مرحله توجه صوری به مفاهیم و آرمان های انقلاب گذر كنیم. به طور مثال ایده یك حكومت با شاخصه های جمهوریت و اسلامیت نیازمند توجه به عمق هر دوی این مفاهیم است.
بیش از سه دهه بعد از پیروزی انقلاب، علنی شدن برخی فسادهای اقتصادی زنگ خطری جدی است برای اینكه نسبت به تعمیق ارزش های اسلامی و حاكمیت دینی در كشور، بسیار بیش از این حساس و پیگیر باشیم. قطعا وجود چنین موارد و پدیده هایی در جامعه جدای از اینكه از هیچ وجه دینی و مذهبی برخوردار نیست، بلكه می تواند آسیبی باشد به وجوه دینی جامعه و حاكمیت.
در چنین وضعیتی استفاده ملی از سرمایه های معنوی انقلاب در راستای حركت به سمت تعمیق ارزش های انقلابی در سطوح مختلف جامعه، نیازی است كه به شدت احساس می شود.
