درایت خبرگان ملت

اجلاس اخیر مجلس خبرگان رهبری، الگوساز و بسیار آموزنده بود. آموزنده از نظر اخلاق عملی و سلوك سیاسی. درست است كه ریاست مجلسی مثل مجلس خبرگان رهبری به خاطر شأن و جایگاه آن بسیار خطیر و با اهمیت است، اما مشاهده كردیم خبرگان منتخب ملت نه تنها تنشی را به جامعه منتقل نكردند، بلكه حاضر نشدند بر سر تصاحب این كرسی حتی با یكدیگر به رقابت بپردازند.

حضرت آیت‌الله مهدوی‌كنی تنها با احساس مسئولیت شرعی و اجتماعی آمادگی خود را برای كاندیداتوری ریاست، بعد از تقاضاهای مكرر اعلام كردند.

حضرت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی ریاست قبلی مجلس كه می‌توانستند كاندیدای جدی برای این سمت برای دو سال آینده باشند، با ملاحظه اظهار آمادگی حضرت آیت‌الله مهدوی‌كنی، نه تنها از كاندیداتوری صرفنظر كردند، بلكه، به حمایت از كاندیداتوری ایشان برخاستند. این عمل اخلاقی زبان مخالفان و موافقان خارجی و داخلی را بست و دكان بداخلاقی و تنش‌زایی رسانه‌ای را تخته كرد.

حال تصور كنید اگر این دو بزرگوار به رقابت می‌پرداختند آن وقت چه بهانه‌ای به دست غوغاسالاران می‌دادند و معلوم نبود رسانه‌ها تا كی به این تشنج‌زایی ادامه می‌دادند. البته انتظار از خبرگان ملت همین بود كه به نمایش گذاشته شد.

یادداشت: مرتضی نبوی