دانسته هایم را مدیون کشورم هستم

حامد امین زاده، اهل مشهد است و متولد سال 1361؛ او دانشجوی نمونه کشوری سال 89 در گروه فنی و مهندسی در مقطع دکتری است.در دوره کارشناسی در دانشگاه شاهرود تحصیل کرده و در دوره های کارشناسی ارشد و دکتری دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد بوده است.4 ماه است که مقطع دکتری را به پایان رسانده است.

در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟
در کشور هلند به همراه دوستانم طرحی را اجرا می کنیم. منتظر ساخته شدن طرح هستم تا به هلند برگردم و آزمایش های لازم را روی آن انجام بدهم.

از طرح می گویید؟
در فرصت مطالعاتی دوره دکتری به دانشگاه "دلف" هلند رفتم.تز دوره دکتری ام در زمینه الکترونیک که طراحی اولیه آن را در آنجا انجام دادیم و به شرکت "IBM" آمریکا ارسال کردیم تا ساخته شود. در حال حاضر 5 ماه است طرح ارسال شده است و چند ماه دیگر که طرح ساخته شد، قرار است برگردم تا آزمایش های ساخت را انجام بدهم.

بعد به کشور بر می گردید؟
بله.چون به هر حال برای تحصیلاتم از بودجه کشور استفاده کرده ام و باید برگردم و به تعهداتی که به کشور دارم عمل کنم.

چه تعهدهایی؟
باید 10 -15 سال به کشورت خدمت کنی، یعنی حداقل باید به تعداد سال های تحصیلی که از بودجه کشور استفاده کرده ای به کشور خدمت کنی. برای آنچه آموخته ایم و کارهایی که توانسته ایم انجام بدهیم، مدیون کشورخودمان هستیم نه جای دیگری از دنیا.

چه عناوین یا مقام های علمی و تحقیقاتی دارید؟
دانش آموخته برتر دوره های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری بوده ام، حدود 20 مقاله علمی در زمینه الکترونیک در همایش ها و نشریات علمی چاپ کرده ام. پژوهشگر مدعو در دانشگاه صنعتی "دلف" هلند؛دانشگاه اول اروپا در زمینه مهندسی. همان طور که گفتم مرجع ولتاژ پیشرفته ای در پروسه" IBM" طراحی کرده ایم و آن را برای ساخته به شرکت "IBM " فرستادیم .از سال 1387 عضو بنیاد ملی نخبگان بوده ام. سال 1389 رتبه دوم مقاله در جشنواره مبتکران و ممتازین را کسب کرده ام. دانشجوی پژوهشی برتر مهندسی در دوره دکتری دانشگاه فردوسی مشهد بوده ام.رتبه اول پایان نامه را در بخش مهندسی جشنواره فردوسی دارم. در همایش های بین المللی از جمله همایشی در شهر پاریس کشور فرانسه در زمینه نانو الکترونیک سخنران بوده ام. سال 2010 در کشور هلند در زمینه مهندسی پزشکی و نقش مدارهای مایکروالکترونیک سخنرانی داشته ام. سال 2008 در شهر دبی کشور امارات در همایشی در زمینه مدارهای مایکروالکترونیک سخنرانی داشته ام. از رساله دکتری ام با حمایت ستاد فناوری نانو  دفاع کردم و در دوره کارشناسی ارشد پروژه ام با نمره بیست پذیرفته شد.داورافتخاری بعضی مجله ها و همایش های بین المللی هستم.


گلایه ای از روال پیشرفت کارهای تحقیقاتی و پژوهشی در کشور ندارید؟
بدیهی است بودجه های تحقیقاتی کشورهای خارجی انگیزه بیشتری برای کار ایجاد می کند، اما فکر می کنم می شود خیلی از این کارها را در داخل کشور هم انجام داد. البته نباید منکر این شد که موانع قانونی و اداری در کشور وجود دارد که با آن دست و پنجه نرم می کنیم. از دانشجوهایی بوده ام که دسترسی به امکاناتی مثل بنیاد ملی نخبگان داشته ام  اما باز این موانع سر راهم قرار دارد، دانشجوهایی که به این امکانات هم دسترسی ندارند، جای خود را دارند.

برنامه شغلی‌تان چیست؟
قصد دارم بعد از تمام شدن طرح ام در هلند، به کشور برگردم، از آنجایی که صنعت کشور در رشته تحصیلی ام؛ برق و الکترونیک پیشرفته نیست، به همین دلیل شاید تدریس در دانشگاه و پرداخت به کارها و پروژه های تحقیقاتی هدفی باشد که می خواهم دنبال کنم.

اگر شرایطی که گفتید فراهم بود به کار در چه زمینه هایی می پرداختید؟
اگر زمینه کاری فراهم بود جا برای کار در رشته نانو الکترونیک خیلی زیاد بود. تکنولوژی ساخت مدارهای نانو الکترونیکی پیچیده است و شرکت هایی که در دنیا در این زمینه کار می کنند بین المللی هستند و مختص کشور خاصی نیستند. در این زمینه کشور آن قدر پیشرفته نیست که بخواهیم روی آن کار کنیم.اگر می شد در داخل کشور کار کرد حتما همان کارهایی که در خارج کشور طراحی می شوند و کاربرد آنها در صنایع دفاعی و نظامی  است را می شد در داخل کشور هم انجام داد. البته شنیده ام بعضی طرح ها مثل طرح های نظامی را استادهایی که با کشورهای جنوب شرقی آسیا ارتباط هایی دارند، به صورت غیر رسمی ارائه می کنند، اما به شکل رسمی مشکل می شود در این زمینه کار کرد.



چه عواملی می تواند به پیشرفت علمی دانشجو ها و به دنبال آن پیشرفت علمی کشور کمک کند ؟
جوان هایی که در کشورهای دیگر درس می خوانند؛ کسانی که اصالتا غربی هستند، استعدادشان به پای جوان های ایرانی و حتی جوان های کشورهای شرقی و خاورمیانه ای نمی رسد.جوان های ایرانی هوش خوبی دارند.اما چیزی که آنجا خیلی به چشم می آید پشتکار بچه ها است، برای مثال از 8 صبح تا 5 بعد ازظهر که قرار است کار تحقیقاتی انجام بدهند، وقت شان را تلف نمی کنند، کاملا روی کارشان تمرکز دارند و در کارهای گروهی خوب عمل می کنند.اما گاهی جوان های ما آنطور که باید به کار دل نمی دهند ، کمی تنبلی می کنند و همانطور که گفتم فرهنگ کار گروهی هم در کشور ما وسایر کشورهای جهان سوم و خاورمیانه جا نیفتاده است.فکر می کنم این عوامل در پیشرفت کشورهای غربی موثر بوده است.


چه وجهی از وجوه مورد نظر وزارت علوم در کارنامه حامد امین زاده پررنگ تر بود که او دیده شد و به عنوان دانشجوی نمونه انتخاب شد؟
فکر می کنم بیشتر به دلیل تعداد مقالات علمی،کارهای تحقیقاتی و پژوهشی که در خارج از کشورداشته ام. در همایشی که در کشورفرانسه برگزار شد از کسانی بودم که در برگزاری همایش کمک کردم .چهار سال است عضو کمیته علمی گروه برق دانشگاه فردوسی هستم. رییس کانون نانو در خانه نخبگان رضوی هستم و فکر می کنم این سابقه علمی و البته سابقه آموزشی ام که تدریس درس های مختلف در دانشگاه فردوسی مشهد بوده است،همه در انتخاب من تاثیر داشته اند.


قصد دارید عضو هیات علمی کدام دانشگاه شوید؟ حق انتخاب دارید؟
هنوز تصمیم نگرفته ام. در خواست می دهم ومنتظر پاسخ می مانم تا بیبنم پذیرفته می شوم یا نه.چون اهل مشهد هستم دانشگاه فردوسی مشهد را ترجیح می دهم البته دانشگاه تهران را هم امتحان می کنم تا ببینم در آینده چه پیش می آید.

وارد کارهای فرهنگی هم شده اید؟
در برگزاری نشست ها و همایش ها همکاری می کنم. عضو کمیته های مختلف دانشگاه بوده ام.در دوره دکتری انجام کارهای فرهنگی و کارهای پژوهشی در کنار یکدیگر کمی سخت است، اینکه بخواهید چند بعدی کار کنید.در دورهای کارشناسی و کارشناسی ارشد کارهای فرهنگی انجام داده ام.




***