نگرانی دانشمندان از سرنوشت یخچالهای طبیعی
به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا، تحقیقات روی جنبه های ناشناخته تغییرات آب و هوایی متمرکز می شود: گرمای زمین چگونه، کی و کجا روی یخچال های طبیعی که میلیون ها نفر برای تأمین آب به آنها وابسته اند، تأثیر خواهد گذاشت و همینطور چه مشکلاتی برای نسل های بعدی در آینده ای دور ایجاد خواهد کرد.
مطالعات روی یخچال ها نشان می دهد که در سال 2100 به طور متوسط 15الی27 درصد یخچال های طبیعی کوهستانی و کلاهک های یخی در سال شکسته خواهد شد.
مسوولان هشدار می دهند که فقدان یخ در چنین ابعادی، تأثیرات شدیدی روی علم آب شناسی منطقه ای خواهد داشت.
نیوزیلند حدود 72 درصد (بین 65 تا 79 درصد)، کوه های آلپ اروپا 75 درصد، به عبارتی 60 تا 90 درصد از یخچال های طبیعی خود را از دست می دهد. از طرفی میزان کاهش یخچال های طبیعی در گرینلند 8 درصد و در قسمت های کوهستانی آسیا حدود 10 درصد پیشبینی می شود.
در سال 2100 آب ذوب شده، سطح دریاها را بهطور متوسط تا 4 متر بالا می کشد. اما در توسعه و بسط اقیانوس ها نقشی نخواهد داشت.
"ولنتینا رادیاک" و "رجین هاک"، متخصصان ژئوفیزیک دانشگاه آلاسکا، مبنای این محاسبات را یک مدل رایانه ای قرار می دهند؛ این مدل از رکوردهای ثبت شده روی بیش از 300 یخچال طبیعی بین سال های 1961 و 2004 گرفته شده است.
کارکرد این مدل بر اساس انتشار گازهای گلخانه ای است که سبب می شوند دمای سطح میانی زمین در طول قرن 21، حدود 2.8 درجه سانتی گراد افزایش یابد.
این ابزار در 19 منطقه که تمام یخچال های طبیعی و کلاهک های یخی دنیا را دربردارند به استثنای ورقه های یخی قطب جنوب و گرینلند، اجرا شد. به گفته محققان، 99 درصد آب تازه زمین دراین 2 منطقه جمع شده است.
اگر ورقه های یخی این 2 منطقه ذوب شوند، سطح دریاها تا چندین متر بالا می آید و شهرهای ساحلی را به زیر آب می برد.
حتی اگر تا سال 2100 انتشار گازهای گلخانه ای متوقف شود، زمین تا چند قرن آینده همچنان به گرم شدن ادامه خواهد داد.
مطالعات نشان داد که گرم شدن اعماق میانی اقیانوس جنوبی در سال 3000 منجر به سقوط گسترده ورقه یخی قسمت غربی قطب جنوب خواهد شد.
