اختصاصی برنا/
تنها ۱۱ سانتیمتر فاصله با مقام اول مسابقات کمیکار۲۰۱۱/اسپانسر خصوصی نداشتیم به مسابقه نمیرسیدیم
تیم ایرانی رتبه دوم عملکرد این مسابقات را بدست آورده و با تیم اول که آلمانی بوده تنها 11 سانتی متر فاصله داشته و فاصله تیم سوم تا تیم ایرانی 6 متر بوده است.
به گزارش برنا،در مسابقات کمیکار chemecar 2011 که در کنار هشتمین کنفرانس مهندسی شیمی و اولین کنفرانس بیوتکنولوژی اروپا در کشور آلمان برگزار شد، تیم دانشجویی دانشگاه صنعتی امیرکبیر که متشکل از 6 نفر بود موفق به کسب مقام دوم عملکرد این دوره از مسابقات شد. طرح این تیم از میان 60 طرح ارسالی برگزیده شده و به 12 تیم انتخابی مسابقات رسید.
بنا بر این گزارش، تیم دانشجویی دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با ساخت ماشینی که توسط واکنشهای شیمایی حرکت کرده و در یک مسیر خاص با یک ترمز (که مکانیکی یا برق نیست) متوقف میشود؛ توانست مقام دوم عملکرد را در بین تیم های شرکت کننده از سوی کشورهای اندونزی، آلمان، چک و فرانسه از آن خود کند.
حامد فلاحی،دانشجو؛ علی آخرتی،دانشجوی کارشناسی؛ حنیف کازرونی،دانشجوی دکتری مهندسی شیمی؛محسن قاسمی، دانشجوی کارشناسی، محمود ضیاءزمانی نیا فارغ التحصیل مهندسی شیم به سرپرستی دکتر بهرام ناصرنژاد(استاد تمام) اعضای تیم دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر را در مسابقات کمیکار 2011 آلمان تشکیل میدادند.
قاسمی در گفتوگو با خبرنگار برنا در مورد شرایط برگزاری این مسابقات گفت:مسابقات کمیکال شرایط خاصی دارد. یکی از شرط ها این است؛ماشینی که در مسابقات شرکت داده میشود سیستم حرکت و ترمزش باید با یک فرایند شیمیایی کنترل شود و از ترمزهای الکتریکی و مکانیکی نمیتوان هیچ استفادهای کرد؛چند ساعت قبل از شروع مسابقات، قرعه کشی انجام میشود تا مسافتی به دست بیاید. یعنی از قبل اعلام میکنند مسابقه در چه بازه مسافتی برگزار میشود،مثلا بین 15 تا 25 متر؛ در این مسابقات طبق قرعه کشی مسافت 17 متر بدست آمد که ماشین باید 17 متر را طی می کرد و ماشینی برنده بود که روی خط 17 متر ترمز میکرد.برای سوخت ماشین نیاز به طراحی فرمول شیمیایی خاص بود. در برخی از واکنشهای گازی، در اثر مخلوط دو ماده، گازی تولید شده و باعث حرکت ماشین میشود.تیم ما در این مسابقات از موتور الکلی و موتور احتراق داخلی الکل استفاده میکرد.
عضو تیم دانشجویی دانشگاه امیرکبیر افزود:طراحی ماشین 3 ماه وقت گرفت،طراحی سوخت و کارهای علمی هم تقریبا یک سال طول کشید.
او مسابقات کمیکال را مانند مسابقات روبوکاپ فوتبالیست در رشته مهندسی مکانیک و الکترونیک دانست و توضیح داد: تقریبا نزدیک به هشت سال است که این مسابقات برگزار میشود.این مسابقه تا به حال در کشورهای اسکاتلند، چین و مالزی هم برگزار شده است.
این دانشجوی فعال ادامه داد:امسال سه مسابقه جهانی در این زمینه برگزار میشود. مسابقات آلمان،مالزی (یک ماه دیگر) و مسابقات سنگاپور (اسفندماه).مسابقات سنگاپور و آلمان سطح شان بالاست چرا که این 2 مسابقه همزمان با کنفرانسهای جهانی هستند؛مسابقه آلمان همزمان با کنفرانس مهندسی شیمی اروپا و مسابقات سنگاپور همزمان با کنفرانس مهندسی شیمی آسیا برگزار میشود.
قاسمی در مورد عدم حضور تیم امریکایی در این مسابقات تصریح کرد:کشور آمریکا هرسال مسابقات کشوری این رشته را برگزار کرده و چون تعداد شرکت کنندگان بالا است؛پذیرش برای تیم های دیگر از خارج از آمریکا، انجام نمیشود.تیم آمریکایی در بین تیمهای شرکت کننده مسابقات 2011 نبود چرا که معمولا این تیمها در مسابقات داخلی خودشان که اعتبارش بیشتر است شرکت میکنند و برای این مسابقات هزینه نمیکنند.
تیم ایرانی رتبه دوم عملکرد این مسابقات را بدست آورده و با تیم اول که آلمانی بوده تنها 11 سانتی متر فاصله داشته و فاصله تیم سوم تا تیم ایرانی زیاد و تقریبا 6 متر بوده است.
این دانشجوی رشته مهندسی شیمی در مورد هزینه رفت و آمد تیم گفت:یکی از بانکهای خصوصی اسپانسر ما شد، در سایت همان بانک هم مطلبی کار شد و از سوی دانشگاه یا وزارت علوم و یا ادارات دولتی حمایتی نشدیم.
او در مورد انتظارات خود از مسوولان در آخر گفت:بزرگترین مشکل،بحث هزینه مالی است. هیچ شرکت دولتی کار ما را تقبل نکرد. در جریان روند کارمان برخی به ما گفتند:« پول که نمی خواهید؟!» می گفتیم:«نه فقط نامهمان را امضا کنید، بتوانیم کارهایمان را انجام دهیم.» همه تیمهای تحقیقاتی در دانشگاه به دنبال اسپانسری هستند که حداقل هزینهها را بتوانند با آن حمایت جبران کنند.حتی کارهای تحقیقاتی بزرگ در دانشگاه هم معمولا حمایت مالی نمیشوند و افراد به دنبال شرکت یا کمپانی بزرگ می گردند تا بتوانند طرح را راه بیاندازند.
قاسمی به برنا خبر می دهد که این تیم احتمالا در مسابقات سنگاپور شرکت کند.
بنا بر این گزارش، تیم دانشجویی دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با ساخت ماشینی که توسط واکنشهای شیمایی حرکت کرده و در یک مسیر خاص با یک ترمز (که مکانیکی یا برق نیست) متوقف میشود؛ توانست مقام دوم عملکرد را در بین تیم های شرکت کننده از سوی کشورهای اندونزی، آلمان، چک و فرانسه از آن خود کند.
حامد فلاحی،دانشجو؛ علی آخرتی،دانشجوی کارشناسی؛ حنیف کازرونی،دانشجوی دکتری مهندسی شیمی؛محسن قاسمی، دانشجوی کارشناسی، محمود ضیاءزمانی نیا فارغ التحصیل مهندسی شیم به سرپرستی دکتر بهرام ناصرنژاد(استاد تمام) اعضای تیم دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر را در مسابقات کمیکار 2011 آلمان تشکیل میدادند.
قاسمی در گفتوگو با خبرنگار برنا در مورد شرایط برگزاری این مسابقات گفت:مسابقات کمیکال شرایط خاصی دارد. یکی از شرط ها این است؛ماشینی که در مسابقات شرکت داده میشود سیستم حرکت و ترمزش باید با یک فرایند شیمیایی کنترل شود و از ترمزهای الکتریکی و مکانیکی نمیتوان هیچ استفادهای کرد؛چند ساعت قبل از شروع مسابقات، قرعه کشی انجام میشود تا مسافتی به دست بیاید. یعنی از قبل اعلام میکنند مسابقه در چه بازه مسافتی برگزار میشود،مثلا بین 15 تا 25 متر؛ در این مسابقات طبق قرعه کشی مسافت 17 متر بدست آمد که ماشین باید 17 متر را طی می کرد و ماشینی برنده بود که روی خط 17 متر ترمز میکرد.برای سوخت ماشین نیاز به طراحی فرمول شیمیایی خاص بود. در برخی از واکنشهای گازی، در اثر مخلوط دو ماده، گازی تولید شده و باعث حرکت ماشین میشود.تیم ما در این مسابقات از موتور الکلی و موتور احتراق داخلی الکل استفاده میکرد.
عضو تیم دانشجویی دانشگاه امیرکبیر افزود:طراحی ماشین 3 ماه وقت گرفت،طراحی سوخت و کارهای علمی هم تقریبا یک سال طول کشید.
او مسابقات کمیکال را مانند مسابقات روبوکاپ فوتبالیست در رشته مهندسی مکانیک و الکترونیک دانست و توضیح داد: تقریبا نزدیک به هشت سال است که این مسابقات برگزار میشود.این مسابقه تا به حال در کشورهای اسکاتلند، چین و مالزی هم برگزار شده است.
این دانشجوی فعال ادامه داد:امسال سه مسابقه جهانی در این زمینه برگزار میشود. مسابقات آلمان،مالزی (یک ماه دیگر) و مسابقات سنگاپور (اسفندماه).مسابقات سنگاپور و آلمان سطح شان بالاست چرا که این 2 مسابقه همزمان با کنفرانسهای جهانی هستند؛مسابقه آلمان همزمان با کنفرانس مهندسی شیمی اروپا و مسابقات سنگاپور همزمان با کنفرانس مهندسی شیمی آسیا برگزار میشود.
قاسمی در مورد عدم حضور تیم امریکایی در این مسابقات تصریح کرد:کشور آمریکا هرسال مسابقات کشوری این رشته را برگزار کرده و چون تعداد شرکت کنندگان بالا است؛پذیرش برای تیم های دیگر از خارج از آمریکا، انجام نمیشود.تیم آمریکایی در بین تیمهای شرکت کننده مسابقات 2011 نبود چرا که معمولا این تیمها در مسابقات داخلی خودشان که اعتبارش بیشتر است شرکت میکنند و برای این مسابقات هزینه نمیکنند.
تیم ایرانی رتبه دوم عملکرد این مسابقات را بدست آورده و با تیم اول که آلمانی بوده تنها 11 سانتی متر فاصله داشته و فاصله تیم سوم تا تیم ایرانی زیاد و تقریبا 6 متر بوده است.
این دانشجوی رشته مهندسی شیمی در مورد هزینه رفت و آمد تیم گفت:یکی از بانکهای خصوصی اسپانسر ما شد، در سایت همان بانک هم مطلبی کار شد و از سوی دانشگاه یا وزارت علوم و یا ادارات دولتی حمایتی نشدیم.
او در مورد انتظارات خود از مسوولان در آخر گفت:بزرگترین مشکل،بحث هزینه مالی است. هیچ شرکت دولتی کار ما را تقبل نکرد. در جریان روند کارمان برخی به ما گفتند:« پول که نمی خواهید؟!» می گفتیم:«نه فقط نامهمان را امضا کنید، بتوانیم کارهایمان را انجام دهیم.» همه تیمهای تحقیقاتی در دانشگاه به دنبال اسپانسری هستند که حداقل هزینهها را بتوانند با آن حمایت جبران کنند.حتی کارهای تحقیقاتی بزرگ در دانشگاه هم معمولا حمایت مالی نمیشوند و افراد به دنبال شرکت یا کمپانی بزرگ می گردند تا بتوانند طرح را راه بیاندازند.
قاسمی به برنا خبر می دهد که این تیم احتمالا در مسابقات سنگاپور شرکت کند.
نظر شما