نفر ششم مسابقه ملی تجهیزات شناسایی نانو:
مهندسی هستهای بازار کار خوبی دارد/میخواهم ادامه تحصیل بدهم
در صورتی که در مقاطع بالاتر ادامه تحصیل بدهم،میتوانم در سازمان انرژی اتمی که درصد جذب نیروی بالایی دارد فعالیت کنم.
به گزارش خبرنگار برنا مهران واقعیان، 21 ساله و دانشجوی رشته مهندسی هستهای، گرایش راکتور در مقطع کارشناسی دانشگاه علم و تحقیقات است. او رتبه یک را کسب کرده و البته میگوید در بین دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد 6 شده است. او نفر ششم مسابقه ملی تجهیزات شناسایی نانو است.
وی درباره فعالیتهای خود در حوزه نانو گفت: حدود 2 سال در زمینه نانو کار کردهام و مقالههایی در زمینههای نانو و مهندسی هسته ای ارایه کردهام. به خاطر فعالیتهای علمیام درخواست کردند در مسابقه شرکت کنم.
وی همچنین درباره کاربرد نانو در مهندسی هسته ای به برنا توضیح داد:نسل چهارم راکتورهای هستهای که ساخته شوند با نانو مرتبط هستند. البته در کنار این موضوع تحقیقات در این رشته و البته بیشتر مقالههایی که به ISI ارجاع داده می شوند،حتما حاوی فیلد نانو هستند. بنابراین گریزی به نانو زدم تا بتوانم این 2 رشته را تلفیق کنم و به انجام این برنامه کمک کنم.
دانشجوی دانشگاه علوم و تحقیقات درباره نقاط ضعف و قوت مسابقه ملی تجهیزات شناسایی نانو گفت: نقطه قوت مسابقه این بود که افراد از هر سطح و در هر رشتهای به فراخور شرکت کرده بودند. در این مسابقه با بیشتر متخصصان حوزه نانو آشنا شدم. شاید نقطه ضعف مسابقه هم این باشد که میزان حمایت از شرکت کنندگان و البته برگزیدگان کم است؛ برای مثال در مسابقه برگزیده شدم و بعد اتفاق خاصی نیفتاد.
جایزهای که دریافت کردم یک سکه تمام بهار آزادی بود البته قرار بود اعتباری هم در حدود 200 هزار تومان اختصاص بدهند که فعلا این اتفاق نیفتاده است. برای دریافت جایزه یا کسب رتبه در مسابقات شرکت نکردم، فقط هدفم این بود که جایگاه خودم را در بین دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد و دکتری ببینم و بدانم چه جایگاهی دارم؛ در نهایت متوجه شدم جایگاه خوبی دارم و با فارغ التحصیلان دکتری آنچنان تفاوتی ندارم.
وی همچنین درباره منابعی که برای شرکت در مسابقه مطالعه کرده است، بیان کرد: همان طور که گفتم با نانو درگیر بودم،مقالههای زیادی در این زمینه نوشته بودم و بنابراین اطلاعات خوبی در این زمینه داشتم و بدون مطالعه ویژهای و بر اساس دانستههای قبلیام در مسابقه شرکت کردم.
نفر ششم مسابقه ملی تجهیزات شناسایی نانو درباره پروژه فعلی خود بیان کرد: در حال کار روی 4 مقاله در زمینه نانو هستم. در حال حاضر از دانشگاه صنعتی شریف آمدهام و چیزی در زمینه نانو ساختهام که نمیخواهم راجع به آن فعلا صحبت کنم.
وی درتوضیح درباره جایگاه نانو در ایران گفت: مقالههای ارایه شده در زمینه نانو خوب هستند اما در صنعت تقریبا جایگاهی ندارد و در حد صفر است. چیزهایی که تولید میشود هم کیفیتی در حد بین المللی ندارد. دانشجویان بیشتر رشتههای مختلف در پروژههای دکتری خود به نانو می پردازند.
وی تصریح کرد: قصد دارم در رشته اصلیام،مهندسی هستهای ادامه تحصیل دهم، چون نانو بین رشتهای است و قصد دارم پروژههایم را در زمینه نانو انجام بدهم. بازار کار رشتهام در مقاطع بالاتر از کارشناسی خوب است. میتوانم در سازمان انرژی اتمی که درصد جذب نیروی بالایی هم دارد فعالیت کنم. شرکتهای هستهای ایران هم در صورتی که فردی با کدهای هستهای آشنایی داشته باشد درصد جذب بالایی دارند.
وی درباره فعالیتهای خود در حوزه نانو گفت: حدود 2 سال در زمینه نانو کار کردهام و مقالههایی در زمینههای نانو و مهندسی هسته ای ارایه کردهام. به خاطر فعالیتهای علمیام درخواست کردند در مسابقه شرکت کنم.
وی همچنین درباره کاربرد نانو در مهندسی هسته ای به برنا توضیح داد:نسل چهارم راکتورهای هستهای که ساخته شوند با نانو مرتبط هستند. البته در کنار این موضوع تحقیقات در این رشته و البته بیشتر مقالههایی که به ISI ارجاع داده می شوند،حتما حاوی فیلد نانو هستند. بنابراین گریزی به نانو زدم تا بتوانم این 2 رشته را تلفیق کنم و به انجام این برنامه کمک کنم.
دانشجوی دانشگاه علوم و تحقیقات درباره نقاط ضعف و قوت مسابقه ملی تجهیزات شناسایی نانو گفت: نقطه قوت مسابقه این بود که افراد از هر سطح و در هر رشتهای به فراخور شرکت کرده بودند. در این مسابقه با بیشتر متخصصان حوزه نانو آشنا شدم. شاید نقطه ضعف مسابقه هم این باشد که میزان حمایت از شرکت کنندگان و البته برگزیدگان کم است؛ برای مثال در مسابقه برگزیده شدم و بعد اتفاق خاصی نیفتاد.
جایزهای که دریافت کردم یک سکه تمام بهار آزادی بود البته قرار بود اعتباری هم در حدود 200 هزار تومان اختصاص بدهند که فعلا این اتفاق نیفتاده است. برای دریافت جایزه یا کسب رتبه در مسابقات شرکت نکردم، فقط هدفم این بود که جایگاه خودم را در بین دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد و دکتری ببینم و بدانم چه جایگاهی دارم؛ در نهایت متوجه شدم جایگاه خوبی دارم و با فارغ التحصیلان دکتری آنچنان تفاوتی ندارم.
وی همچنین درباره منابعی که برای شرکت در مسابقه مطالعه کرده است، بیان کرد: همان طور که گفتم با نانو درگیر بودم،مقالههای زیادی در این زمینه نوشته بودم و بنابراین اطلاعات خوبی در این زمینه داشتم و بدون مطالعه ویژهای و بر اساس دانستههای قبلیام در مسابقه شرکت کردم.
نفر ششم مسابقه ملی تجهیزات شناسایی نانو درباره پروژه فعلی خود بیان کرد: در حال کار روی 4 مقاله در زمینه نانو هستم. در حال حاضر از دانشگاه صنعتی شریف آمدهام و چیزی در زمینه نانو ساختهام که نمیخواهم راجع به آن فعلا صحبت کنم.
وی درتوضیح درباره جایگاه نانو در ایران گفت: مقالههای ارایه شده در زمینه نانو خوب هستند اما در صنعت تقریبا جایگاهی ندارد و در حد صفر است. چیزهایی که تولید میشود هم کیفیتی در حد بین المللی ندارد. دانشجویان بیشتر رشتههای مختلف در پروژههای دکتری خود به نانو می پردازند.
وی تصریح کرد: قصد دارم در رشته اصلیام،مهندسی هستهای ادامه تحصیل دهم، چون نانو بین رشتهای است و قصد دارم پروژههایم را در زمینه نانو انجام بدهم. بازار کار رشتهام در مقاطع بالاتر از کارشناسی خوب است. میتوانم در سازمان انرژی اتمی که درصد جذب نیروی بالایی هم دارد فعالیت کنم. شرکتهای هستهای ایران هم در صورتی که فردی با کدهای هستهای آشنایی داشته باشد درصد جذب بالایی دارند.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
