مسابقه اعتماد به نفسم را زیاد کرد/چیزی از دانشجویان دکترا کم ندارم!

به گزارش خبرنگار برنا «راضیه تاجری»، 22 ساله است و تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در رشته مهندسی مواد دانشگاه امیرکبیر به پایان رسانده است و قصد دارد در دوره ارشد هم همین رشته را در یکی از دانشگاه‌های تربیت مدرس یا شریف ادامه بدهد.او نفر بیست و یک مسابقه ملی تجهیزات شناسایی نانو است و گفت‌گوی برنا با او به همین بهانه انجام شد.

وی درباره فعالیت خود در حوزه نانو به برنا گفت:پروژه دوره کارشناسی ام در زمینه نانو است. در کنار این مورد در شرکتی مرتبط با نانو با دکتر مرعشی فعالیت می‌کردم. این شرکت در کار واردات میکروسکوپ‌، دستگاه AFM و کارهای آزمون‌های آنالیز مواد است.

وی افزود: در حال حاضر قصد دارم از پروژه دوره کارشناسی‌ام مقاله دربیاورم. پروژه ام مرتبط با نانو سرامیک است و ادامه کار 3 نفری است که در گذشته در این زمینه فعالیت کرده‌اند. البته کارهای قبلی محدودتر بودند.کاربرد آن در باتری‌های لیتیومی لپ تاپ ، موبایل، الکترودیالیز و هر جایی که انتظار هدایت یونی وجود داشته باشد.

برگزیده مسابقه  تجهیزات شناسایی نانو در ادامه بیان کرد: در حال حاضر همه فعالیت‌ها در زمینه نانو در فاز تحقیقاتی است و رابطه صنعت و نانو خوب نیست. برای مثال اگر بتوانیم این باتری لیتیومی را تولید کنیم گام بلندی در این زمینه برداشته ایم،اما دانش فنی آن را نداریم. آرزو می‌کنم نانو از مرحله تحقیقاتی وارد مرحله صنعتی هم شود ،به دانش فنی آن دست پیدا کنیم و بتوانیم کارهایمان را تولید کنیم.

وی در درباره نقاط قوت و ضعف مسابقه گفت: مرحله دوم مسابقه خوب بود. در دوره ای که در نظر گرفته بودند با تجهیزات و نمونه‌های دستگاه‌هایی که تا به حال کار با آنها را تجربه نکرده بودیم آشنا شدیم. دستگاه‌هایی را دیدیم که تا به امروز تنها نمونه‌ها را برای کار با آنها به آزمایشگاه ها فرستاده بودیم.

مرحله اول اتفاق خاص و ویژه ای نداشت وفکر می‌کنم مقایسه دانشجوی دوره کارشناسی با دانشجویان دوره کارشناسی ارشد و دکترا جالب نبود. کاش ازابتدا اعلام می شد که مسابقه به این صورت برگزار می‌شود. زمانی که دیدم 300 نفر از دانشجویان دوره دکترا هم در آن شرکت دارند کمی امیدم را از دست دادم و احتمال نمی دادم رتبه بیاورم.

وی در آخر تصریح کرد: زمانی که در مرحله دوم شرکت کردم متوجه شدم که اگر از ابتدا حضورم را در مسابقه جدی می گرفتم از دانشجویان دوره دکترا چیزی کم نداشتم. مرحله دوم مسابقه باعث شد این دید را در خودم تقویت کنم و اعتماد به نفسم بالا برود؛یعنی مرحله دوم مسابقه اعتماد به نفسم را افزایش داد. در مرحله اول نمی دانستم کجا هستم و چه جایگاهی دارم. اما در مرحله دوم بعد از تبادل نظرو صحبت با سایر شرکت کنندگان متوجه شدم که با دیگران تفاوتی از نظر سطح علمی ندارم.