نخبه‌ها را کمی تحویل بگیرید/بعد از تحصیل در خارج، برای خدمت به کشور بر می‌گردم

به گزارش خبرگار برنا، مهران عالم محمد قاسملو 26 ساله و متولد استان مرکزی شهرستان سالم است و طرح‌اش با نام «ارزش تولید بیوفیلم‌های خوراکی از کفیران» حائز رتبه دوم پژوهش‌های کاربردی در زیر شاخه زیست فن آوری، سیزدهمین جشنواره جوان خوارزمی شده است.

رشته تحصیلی دوره لیسانس‌اش صنایع غذایی-کنترل کیفیت مواد غذایی- دانشگاه شهید بهشتی بوده و رتبه 6 کارشناسی ارشد زیر شاخه مهندسی صنایع غذایی گرایش بیوتکنولوژی دانشگاه تهران است. 9 مقاله ISI به چاپ رسانده، در 5 کنفرانس بین المللی شرکت کرده و  20 مقاله در این کنفرانس‌ها به چاپ رسانده است.

با استفاده از طرح این دانشجوی فعال می‌توان پوشش‌های بسته بندی با پایه میکروبی از ضایعات را تولید کرد؛ این نوع بسته بندی وقتی به محیط سپرده می‌شود، قابلیت این را دارد که به محیط برگردد. پلاستیک‌های مصنوعی که در حال حاضر ساخته می‌شوند اکثرا از مواد سنتزی بوده و وقتی آنها را دور می‌ریزیم، قابل بازگشت به محیط نیستند.

نفر دوم پژوهش‌های کاربردی سیزدهمین جشنواره جوان خوارزمی در مورد طرح اش می‌گوید: ماده‌ای که این پلاستیک را از آن به دست آوردیم پایه میکروبی داشت. این طرح در جشنواره نوآوری و اختراع قزوین هم مطرح شد و حائز رتیه سوم بنیاد ملی نخبگان بود. همچنین این طرح ثبت اختراع شده و ثبت داخلی هم دارد. با پژوهشگاه پلیمر پیرامون تجاری سازی اختراعم صحبت کردم؛ در حال گفت و گو هستیم تا در پایلوت آزمایشگاهی این کار انجام شود و در آینده زمینه‌ای برای تولید انبوه آن باشد.

وی در مورد ادامه تحصیل خود ادامه می‌دهد: از 3 الی 4 دانشگاه خارجی پذیرش داشتم یکی از آنها را قبول کردم و درحال انجام کارهایم هستم تا بروم. بعد از اتمام تحصیلاتم به ایران برمی‌گردم تا کارها و پژوهش‌هایم را در هیات علمی دانشگاه ادامه دهم. افتخار این مسابقات برایم مهم است و چندان به مبحث مالی آنها فکر نمی‌کنم؛ هزینه 5 الی 6 میلیونی طرح‌ام را هم دانشگاه تقبل کرد. اوقات فراغت من نشستن پای اینترنت و مقالعه‌های به روز است؛ عادت کرده‌ام به خواندن و نوشتن و اینترنت. اینترنت جزئی از زندگی‌ام شده و اگر یک لحظه قطع شود،زندگی ام قطع می‌شود.

این دانشجوی فعال 26 ساله در مورد دغدغه‌های دانشجویان دکترا و بورسیه‌ها حرف‌ها‌ی زیادی دارد:نگرانی اکثر دانشجوهای دکترا، بورس و استخدام و شرایط و محدودیت‌هایی است که برای بورسیه می‌گذارند. قوانینی که برای گزینش افراد انتخاب می‌کنند به مواردی غیر از پژوهش بر می‌گردد. باید به اصول پژوهشی و کارهای تحقیقاتی کسی که می خواهد استاد دانشگاه شود، بیشتر باید داده شود و نه چیزهای دیگر. به نظرم بهتر است مقداری شرایط را ملایم و معتدل‌تر کنند.

اگر ما نخبه ها را وقتی به کشور بر می گردیم، بتوانند ساپورت کنند،همین مساله خودش کار بزرگی است. وقتی به کشوم بر می گردیم تا خدمت کنیم  اگر ما را تحویل بگیرند،کمک بزرگی به ما می‌کنند.

حتی در دانشگاه‎های بزرگ، امکانات ضعیف است،تعداد دانشجو زیاد است و امکانات کم؛ همیشه درد و غم دانشجوها و نخبه‌ها همین مساله بوده است.