![اساسنامه ۲ سازمان منطقه آزاد در شورای نگهبان تایید شد اساسنامه ۲ سازمان منطقه آزاد در شورای نگهبان تایید شد](/files/fa/news/1403/6/1/12568672_978.jpg)
به گزارش خبرنگار گروه علم و فناوری خبرگزاری برنا؛ تلاش برای درمان بیماری آلزایمر در حال تبدیل شدن به یک تلاش رقابتی و بحث برانگیز است که در سالهای اخیر شاهد چندین بحث مهم بوده است.
یک سال پیش، در ژوئن ۲۰۲۱، اداره غذا و داروی ایالات متحده aducanumab، یک بتا آمیلوئید هدف قرار دهنده آنتی بادی را به عنوان درمان آلزایمر تأیید کرده بود، حتی اگر دادههای پشتیبانی از استفاده از آن ناقص و متناقض بود.
یک مقاله تحقیقاتی کلیدی در سال ۲۰۰۶، که در مجله معتبر Nature منتشر شده است، که زیرنوع پروتئین مغزی به نام بتا آمیلوئید را به عنوان علت آلزایمر شناسایی کرده است، ممکن است بر اساس دادههای ساخته شده باشد.
بعضی از پزشکان معتقدند که آدوکانوماب هرگز نباید تایید میشد، در حالی که دیگران معتقدند که باید به آن فرصتی داده شود. با توجه به اینکه میلیونها نفر به درمان موثر نیاز دارند، چرا محققان هنوز در این تلاش برای درمان یکی از مهمترین بیماریهایی که بشر با آن مواجه است، دست و پنجه نرم میکنند؟
سالهاست که دانشمندان بر تلاش برای یافتن درمانهای جدید برای آلزایمر با جلوگیری از تشکیل تودههای مخرب مغز این پروتئین مرموز به نام بتا آمیلوئید متمرکز شده اند. در واقع، ما دانشمندان مسلما خودمان را در یک مسیر فکری قرار داده ایم که تقریبا به طور انحصاری بر روی این رویکرد تمرکز میکنیم، اغلب نادیده گرفتن یا حتی نادیده گرفتن سایر توضیحات احتمالی. متاسفانه، این تعهد به مطالعه تودههای غیر طبیعی پروتئین به یک دارو یا درمان مفید تبدیل نشده است. نیاز به یک روش جدید" خارج از توده " برای فکر کردن در مورد آلزایمر به عنوان اولویت اول در علم مغز در حال ظهور است.
بر اساس ۳۰ سال گذشته تحقیق، دیگر آلزایمر را در درجه اول یک بیماری مغز نمیدانیم. در عوض، محققان معتقداند که آلزایمر عمدتا یک اختلال سیستم ایمنی بدن در مغز است.
سیستم ایمنی بدن، که در هر عضو بدن یافت میشود، مجموعهای از سلولها و مولکولهایی است که در هماهنگی کار میکنند تا به ترمیم آسیبها و محافظت از مهاجمان خارجی کمک کنند.
هنگامی که یک فرد لغزش میکند و میافتد، سیستم ایمنی بدن به ترمیم بافتهای آسیب دیده کمک میکند. وقتی کسی عفونت ویروسی یا باکتریایی را تجربه میکند، سیستم ایمنی بدن در مبارزه با این مهاجمان میکروبی کمک میکند. دقیقا همان فرایندها در مغز وجود دارد. وقتی سر آسیب دیده، سیستم ایمنی مغز برای کمک به ترمیم، به سرعت حرکت میکند. وقتی باکتریها در مغز وجود دارند، سیستم ایمنی بدن برای مبارزه وجود دارد.
محققان معتقداند که بتا آمیلوئید یک پروتئین غیر طبیعی تولید نشده است، بلکه یک مولکول طبیعی است که بخشی از سیستم ایمنی مغز است. هنگامی که آسیب مغزی رخ میدهد یا زمانی که باکتریها در مغز وجود دارند، بتا آمیلوئید یک عامل کلیدی در پاسخ ایمنی جامع مغز است و اینجاست که مشکل شروع میشود.
به دلیل شباهتهای چشمگیر بین مولکولهای چربی که هم غشای باکتریها و هم غشای سلولهای مغزی را تشکیل میدهند، بتا آمیلوئید نمیتواند تفاوت بین باکتریهای مهاجم و سلولهای میزبان مغز را تشخیص دهد و به اشتباه به همان سلولهای مغزی که قرار است از آنها محافظت کند حمله میکند.
این منجر به از دست دادن مزمن و تدریجی عملکرد سلولهای مغزی میشود که در نهایت به زوال عقل منجر میشود، همه به این دلیل که سیستم ایمنی بدن ما نمیتواند بین باکتریها و سلولهای مغزی تمایز قائل شود. وقتی به عنوان حملهای اشتباه توسط سیستم ایمنی مغز به همان اندامی که قرار است از آن دفاع کند، در نظر گرفته میشود، بیماری آلزایمر به عنوان یک بیماری خود ایمنی ظاهر میشود.
انواع مختلفی از بیماریهای خود ایمنی وجود دارد، مانند آرتریت روماتوئید، که در آن آنتی بادیها نقش مهمی در توسعه بیماری دارند و درمانهای مبتنی بر استروئید میتوانند موثر باشند. اما این درمانها در برابر بیماری آلزایمر کار نمیکنند.
مغز یک عضو بسیار خاص و متمایز است که به عنوان پیچیدهترین ساختار جهان شناخته شده است. در مدل آلزایمر این تحقیق، بتا آمیلوئید به محافظت و تقویت سیستم ایمنی بدن ما کمک میکند، اما متاسفانه، نقش مهمی در فرآیند خود ایمنی نیز دارد که به اعتقاد ما ممکن است منجر به توسعه آلزایمر شود. اگرچه داروهایی که به طور معمول در درمان بیماریهای خود ایمنی استفاده میشوند ممکن است در برابر آلزایمر موثر نباشند، ما به شدت معتقدیم که هدف قرار دادن سایر مسیرهای تنظیم کننده ایمنی در مغز ما را به رویکردهای درمانی جدید و موثر برای بیماری هدایت میکند.
علاوه بر این نظریه خود ایمنی آلزایمر، بسیاری از نظریههای جدید و متنوع دیگر نیز شروع به ظهور میکنند. به عنوان مثال، برخی از دانشمندان معتقدند که آلزایمر یک بیماری ساختارهای سلولی کوچک به نام میتوکندری– کارخانههای انرژی در هر سلول مغزی- است. میتوکندریها اکسیژن را از هوایی که تنفس میکنیم و گلوکز را از غذایی که میخوریم به انرژی مورد نیاز برای به یاد آوردن و تفکر تبدیل میکنند.
برخی معتقدند که این نتیجه نهایی یک عفونت مغزی خاص است، با باکتریهای دهان اغلب به عنوان مقصر پیشنهاد میشود. هنوز هم دیگران نشان میدهند که این بیماری ممکن است از یک دست زدن غیر طبیعی به فلزات در مغز، احتمالا روی، مس یا آهن ایجاد شود.
دیدن تفکر جدید در مورد این بیماری قدیمی لذت بخش است. زوال عقل در حال حاضر بیش از ۵۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میدهد و هر سه ثانیه یک تشخیص جدید انجام میشود. اغلب افراد مبتلا به بیماری آلزایمر قادر به تشخیص فرزندان خود یا حتی همسر بیش از ۵۰ سال خود نیستند.
آلزایمر یک بحران بهداشت عمومی است که به ایدههای نوآورانه و جهتهای تازه نیاز دارد. برای رفاه مردم و خانوادههایی که با زوال عقل زندگی میکنند و برای تاثیر اجتماعی و اقتصادی بر سیستم مراقبتهای بهداشتی ما که با هزینهها و خواستههای فزاینده زوال عقل مقابله میکند، ما نیاز به درک بهتر آلزایمر، علل آن، و آنچه که میتوانیم برای درمان آن انجام دهیم و به مردم و خانوادههایی که با آن زندگی میکنند کمک کنیم.
انتهای پیام/