فریاد دانشجویان ایرانی در برابر دنیا!

پنجشنبه 5 اسفند، خیابان شهرزاد روبروی دفتر سازمان ملل متحد، مانند هر روز نبود، از نگاه کنجکاو اهالی می‌شد فهمید، جمعیت مقابل این ساختمان معترضند و خواسته‌ای دارند به اندازه همه دنیا!

جنبش‌های دانشجویی در عین "تکثر" بعدازظهر پنجشنبه را با "وحدت" در مقابل سازمان ملل ایستادند، خشم فرو خورده‌ای که در مشتها و شعارها بود،آماجی جز دفتر سازمان ملل نداشت، به راحتی می‌شد فهمید که این جوانان از بی‌عدالتی جهانی بانگ برداشته‌اند و معترضند به زورمداران مزور.
 
مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل و مرگ بر دیکتاتور، شعارهایی که هر چند وقت یکبار در خیابان‌های پاسداران می‌پیچید و رهگذران را مجبور به ایستادن می‌کرد، به دستهایشان که نگاه می‌کردی، پلاکاردهایی را می‌دیدی که در چهارچوبی کوچک، اعتراضی جهانی را فریاد می‌زد.

تصویر "سرهنگ پیر" که روی سینه اش عنوان (باطل شد)، حک شده بود و عکس سیاه و سفید"دیکتاتور سرزمین فراعنه"  که زیر آن نوشته شده بود Go out ، از همه مهم‌تر تصویر امام موسی صدر بود که در میان همهمه جمعیت خودنمایی می‌کرد، پوستری با این عنوان «امام موسی صدر را آزاد کنید».

 لنز دوربین‌های خارجی آمده بودند تا تصویر جوانانی را همیشگی کنند، که بر روی سربندهای سرخشان «یا حسین» نوشته شده بود.

هر کسی با روشی اعتراضش را بروز داد، یکی شعر خواند و دیگری الفاظی آتشین را قرائت کرد، دیگران نیز هر چند وقت یکبار با شعاری همراهی می‌کردند و در نهایت در آن عصر زمستانی آخرین شعاری که در میان صنوبرهای خیابان شهرزاد طنین انداز شد، این بود؛ «سفیر قذافی اخراج باید گردد».