سوهانی: به امید روزی که تمامی صحنهها بازتابدهنده امنیت و بهروزی ایران باشند
محسن سوهانی، مدیرکل هنرهای نمایشی رادیو و رادیونمایش به مناسبت ۷ فروردین روز جهانی تئاتر و روز ملی هنرهای نمایشی هفتم فروردین (۲۷ مارس) یادداشتی را به نگارش درآورد.
در این یادداشت آمده است:
«روز جهانی تئاتر و روز ملی هنرهای نمایشی در ایران را به یکایکِ نمایشگران، به ویژه هنرمندان گرامی نمایش رادیویی که با جادوی صدای خود از پرنیان تخیل پناهگاهی برای جانها میسازند، صمیمانه تبریک میگویم. امید که هنرِ شما ارجمندان همچون گوهری شب چراغ، بر تاریکیهای جهان نور بیفشاند.
این روز فرصتیست تا بار دیگر به یکی از کهنترین رسالتهای هنر نمایش بیندیشیم: تسلی بخشی به جانهای دردمند. روز جهانی تئاتر در سراسر جهان گرامی داشته میشود اما امسال برای ما در ایران، با آتش جانسوزی که بر پیکر این سرزمین زبانه میکشد، معنایی دیگر یافته. جنگی تمام عیار که بیش از هر چیز ذهن و روان مردم را تهدید میکند و ما را به یاد وظیفه کهن هنرهای نمایشی میاندازد: تسلیگری.
تسلی، به معنای فراموشیِ درد نیست، بلکه رویارویی آگاهانه با رنج و یافتن راهی برای زیستنی پر معنا به صلح در کنار یکدیگر، به قامتِ «مای جمعیِ ایرانیان» است؛ سی مرغهای پراکندهای با اندیشهها و سلیقههای گوناگون که هرگاه کیان میهنشان در معرض تهدید قرار گیرد، به هم میپیوندند و بازنمای «اسطوره سیمرغ» در مقام جان یکپارچه ایران میشوند.
تنت قاف است و جانت هست سیمرغ
ز سیمرغی تو محتاجی به سی مرغ
این همگرایِ ملی همان جوهره ایست که در فرهنگ ایرانی، از سوگ سیاوش و یا دکتر زریران تا نقالی، پردهخوانی و تعزیه و حتی نمایشهای امروز، ساری و جاری بوده است؛ همان حقیقتی که تئاتر را به پناهگاهی جمعی بدل می کند. در جهانی که هر روز ناجوانمردانه پیوندهای انسانی را سستتر میسازد، هنرهای نمایشی چه بر صحنه و چه در قالب نمایش رادیویی، تمرینی برای «ما شدن» هستند.
نمایش رادیویی با تکیه بر قدرت صدا، بی آن که نیازمند حضور جسمانی باشد، حضوری از معنا میآفریند؛ فضایی صمیمانه و بیواسطه که در آن میتوان بیپرده خندید، گریست و دوباره به هم نَفَسی اعتماد کرد. این هنر، در روزگاری که دست بسیاری از مردم از سالنهای نمایش کوتاه است، به تئاتری در دسترس بدل می شود؛ تئاتری که از موج رادیو میگذرد و آرامش را به ذهن ها و خانهها میآورد.
در پایان، بار دیگر روز جهانی تئاتر و روز ملی هنرهای نمایشی را به همه هنرمندان این عرصه تبریک میگویم؛ به ویژه نمایشگرانِ رادیویی که در دشوارترین لحظهها و سرد و گرم روزگاران، همواره با صدای گرم خود آرامش و همدلی هدیه بخشیدهاند.
امید که این آیینِ دیرین همچنان پناهگاهی برای صلح، همدلی، آرامش و بازسازی روانِ جامعه و تاب آوریِ جمعی در گذری سیمرغ وار از ناملایمات به قله قافِ پیروزی و سرفرازی باشد.
به امید روزی که تمامی صحنهها و همه امواج رسانهای، بازتاب دهنده امنیت، آرامش، بهروزی و پیروزیِ پایدار این این مرز و بوم شوند.»
انتهای پیام/
