تلسکوپ جیمز وب نخستین فسیل برآمدگی کهکشانی را شناسایی کرد

تلسکوپ فضایی جیمز وب در تازه‌ترین دستاورد خود موفق به تایید وجود پدیده‌ای موسوم به فسیل برآمدگی کهکشانی (Bulge Fossil Fragment) شده است؛ کشفی که می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره چگونگی شکل‌گیری کهکشان راه شیری در اختیار دانشمندان قرار دهد.

به گزارش انگجت، این پژوهش بر روی ناحیه‌ای به نام ترزان ۵ (Terzan ۵) در مرکز کهکشان راه شیری متمرکز بوده است. این منطقه که در بخش متراکم و غبارآلود مرکزی کهکشان، موسوم به برآمدگی کهکشانی (Bulge) قرار دارد سال‌ها مطالعه آن برای اخترشناسان دشوار بوده است. پژوهشگران با استفاده از داده‌های جدید جیمز وب و همچنین تصاویر آرشیوی تلسکوپ فضایی هابل توانستند ماهیت واقعی این ساختار را آشکار کنند.

نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که ترزان ۵ برخلاف تصور پیشین یک خوشه کروی ستاره‌ای نیست. خوشه‌های کروی معمولا تنها از یک جمعیت بسیار قدیمی ستارگان تشکیل شده‌اند، اما دانشمندان دریافتند که ترزان ۵ دست‌کم چهار دوره مجزای ستاره‌زایی را تجربه کرده است.

بر اساس یافته‌های این مطالعه، دو جمعیت ستاره‌ای بسیار قدیمی در این منطقه وجود دارند که به ترتیب حدود ۱۲.۵ میلیارد سال و ۴.۷ میلیارد سال پیش شکل گرفته‌اند. همچنین دو جمعیت جوان‌تر نیز شناسایی شده‌اند که حدود ۳.۸ میلیارد سال و ۲.۵ میلیارد سال پیش به وجود آمده‌اند.

فرانچسکو آر فرارو استاد دانشگاه بولونیا و سرپرست این پروژه در توضیح این کشف گفت: به دلایلی نامشخص این توده خاص از ستارگان به‌صورت مستقل از برآمدگی مرکزی کهکشان شکل گرفته و در جریان تشکیل آن نابود نشده است. اکنون ترزان ۵ را یک فسیلِ برآمدگی کهکشانی می‌نامیم زیرا شباهت زیادی به توده‌های اولیه‌ای دارد که در شکل‌گیری برآمدگی مرکزی کهکشان نقش داشته‌اند.

باربارا لانزونی از پژوهشگران این مطالعه نیز اظهار کرد: بر اساس مشاهدات و شبیه‌سازی‌های دقیق، تصور می‌کنیم که کهکشان‌های اولیه جهان دارای قرص‌های عظیم گازی بوده‌اند که به توده‌های بزرگی تقسیم می‌شدند و در آنها ستارگان شکل می‌گرفتند. این توده‌ها به‌تدریج به سمت مرکز کهکشان مهاجرت کرده و با ادغام در یکدیگر، برآمدگی مرکزی کهکشان‌ها را ایجاد می‌کردند.

دانشمندان معتقدند کشف ترزان ۵ به‌عنوان نخستین نمونه تاییدشده از یک فسیل برآمدگی کهکشانی می‌تواند سرنخ‌های مهمی درباره مراحل آغازین تکامل کهکشان راه شیری و فرآیند شکل‌گیری ساختار‌های مرکزی کهکشان‌ها در جهان اولیه ارائه کند. نتایج این پژوهش در نشریه علمی Astronomy & Astrophysics منتشر شده است.

انتهای پیام/