بسته های دارویی زره پوش می شوند

به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا،

برخی از انواع باکتری‌ها و پلانکتون‌ها این توانایی را دارند که یک لایه طبیعی از نانوذرات را که مانند زره عمل می‌کنند، در اطراف خود به وجود آورند. با الهام از این ویژگی، گروهی از محققان دانشگاه وارویک، روش ساده‌ای برای محافظت از وسیکول‌های پلیمری حامل دارو ابداع کرده‌اند. وسیکول‌ها کیسه‌های پلیمری میکروسکوپی به شکل مایع هستند.

محققان وارویک این ساختارهای توخالی را با انواع مختلفی از نانوذرات آراسته و راهکار جدیدی در طراحی حامل‌های رسانش دارو ایجاد کرده‌اند. به‌عنوان نمونه، با این کار می‌توان ذرات حامل دارو را از سامانه دفاعی بدن مخفی کرده و رسانش دارو را بدون مشکل انجام داد.

پیشرفت‌های صورت گرفته در زمینه روش‌های پلیمریزاسیون منجر به تولید وسیکول‌های پلیمری شده است. این وسیکول‌ها ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی بسیار جالبی دارند که آنها را به کاندیداهای مناسبی برای تولید حامل‌های رسانش دارو تبدیل می‌کند.

این محققان بر این باورند که اگر این ساختارها را با یک لایه اضافی از نانوذرات کلوئیدی بپوشانند، می‌توانند استحکام بیشتری به آنها بخشیده و ویژگی‌های جذاب دیگری نیز در آنها ایجاد کنند.

استیفن بون، استادیار دانشگاه وارویک که رهبری این پژوهش را برعهده داشته است، می‌گوید: ما برای این کار از طبیعت الهام گرفته ایم. زمانی که دیدیم چگونه برخی سلول‌ها و ارگانیسم‌ها با ایجاد یک لایه اضافی موجب افزایش استحکام مکانیکی می‌شوند، به ذهنمان رسیدیم که در مورد بسته های دارویی نیز از این روش استفاده کنیم.
 
برخی از انواع سلول‌ها، باکتری‌ها، قارچ‌ها و گیاهان علاوه بر اسکلت سلولی، یک دیواره سلولی اضافی نیز دارند. به‌طور خاص سلول‌هایی نظر ما را جلب کردند که یک دیواره سلولی زرهی از جنس ذرات کلوئیدی داشتند. به عنوان نمونه، می‌توان به فیتوپلانکتون‌هایی همچون coccolithophorids اشاره کرد که یک زره نانوساختاری مبتنی بر CaCO3 دارند. 

یکی از این زره‌های اضافی لایه بسیار متراکمی از دانه‌های میکروسکوپی پلی‌استایرن است. به‌دلیل ساختار بسیار منظم و بلورمانند دانه‌های پلی‌استایرن که یک لایه محافظ و تراوا ایجاد می‌کند، می‌توان از وسیکول‌های پوشیده شده با این دانه‌ها به‌عنوان یک حامل رسانش دارو استفاده کرد.

این پژوهشگران همچنین از این روش برای افزودن یک لایه پلیمری ژلاتین‌مانند به وسیکول‌های پلیمری بهره برده‌اند. به این ترتیب وسیکول‌های مورد نظر «مخفی» شده و با در امان ماندن از سیستم دفاعی بدن، می‌توانند محتوای دارویی خود را به محل مورد نظر برسانند.