تحول در آموزش و پرورش از تغییر بینش حاکم بر مدرسه آغاز می‌شود
به گزارش گروه اجتماعی برنا، فخرالدین دانش‌آشتیانی در پنجمین همایش دانش‌آموختگان مدرسه رشد و آیین نکوداشت استاد حیدر زندیه، با اشاره به ضرورت تحول در نظام تعلیم و تربیت اظهار کرد: آنچه امروز در نظام آموزش و پرورش جای خالی آن احساس می‌شود، بینشی است که بر مجموعه این نظام حاکم باشد. اگر معتقدیم نظام آموزش و پرورش به تحول نیاز دارد، به نظر می‌رسد مشکل اصلی در نوع بینش و تفکری است که باید مبنای فعالیت‌های آموزشی و تربیتی قرار گیرد.
وی با بیان اینکه همواره تلاش کرده ام این موضوع را در مباحث مختلف مطرح کنم، افزود: این بینش را می‌توان در دو عبارت کوتاه خلاصه کرد؛ نخست اینکه هدف ما از آموزش و پرورش و تربیت دانش‌آموز در مدرسه چیست؟ و دوم اینکه به جای تأکید بر اینکه دانش‌آموز چه چیزی یاد بگیرد، باید به این موضوع توجه کنیم که چگونه یاد بگیرد.
وزیر اسبق آموزش و پرورش ادامه داد: اگر در مدرسه به جای اینکه صرفاً به دانش‌آموز بگوییم چه چیزی یاد بگیرد، به او چگونه فکر کردن را بیاموزیم، اتفاق مهمی در نظام تعلیم و تربیت رخ می‌دهد. مدرسه باید به دانش‌آموز چگونه فکر کردن را یاد بدهد.
دانش‌آشتیانی با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی و مدیریتی استاد حیدر زندیه گفت: ایشان این فهم و بینش را داشتند و دارند و همین نگاه، در کنار سایر ویژگی‌های ایشان، از رمزهای موفقیتشان در ابعاد مختلف بوده است.
وی در ادامه متنی را در تجلیل از استاد حیدر زندیه قرائت کرد.
در بخشی از این متن آمده است: امروز دور هم جمع شده‌ایم تا گرد یک نام بچرخیم؛ نامی که در میان ما با مهربانی، دانایی و خدمت گره خورده است. تقدیر و سپاس، کوچک‌ترین کاری است که می‌توان در برابر سال‌ها ایثار و تلاش بی‌وقفه ایشان انجام داد.
در ادامه این متن، با اشاره به جایگاه حرفه‌ای استاد زندیه در عرصه معلمی آمده است: ایشان معلمی حرفه‌ای است و معتقدم هیچ لقبی ارزشمندتر از این نیست. حرفه‌ای بودن در معلمی یعنی آموختن به اندازه دست دادن؛ یعنی هر سال نسخه بهتر و کامل‌تری از خود دیروز بودن. ایشان در طول سال‌های خدمت، کلاس درس را نه فقط جایی برای انتقال دانش، بلکه فضایی برای ساختن اندیشه، شخصیت و آینده شاگردان خود ساخته است.
همچنین در این متن با اشاره به نقش معلمان در شکل‌گیری شخصیت و نگرش دانش‌آموزان تأکید شده است که بسیاری از بزرگ‌ترین درس‌های زندگی، نه از کتاب‌ها، بلکه از نگاه و کلام چنین معلمانی آموخته می‌شود.
دانش‌آشتیانی در بخش دیگری از متن قرائت‌شده، با اشاره به فعالیت‌های مدیریتی استاد زندیه در نظام آموزش و پرورش، از وی به عنوان مدیری توانمند یاد کرد که مدیریت آموزشی را مدیریت انسان‌ها می‌دانست، نه اسناد و مدارک. در دوران مدیریت او، تصمیم‌ها با مشورت گرفته می‌شد، مسائل با دیپلماسی و انصاف حل می‌شد و محیط کار به فضایی تبدیل شده بود که در آن هم معلم جایگاه ارزشمندی داشت و هم دانش‌آموز دیده می‌شد.
وی در ادامه این متن با اشاره به مسئولیت استاد زندیه در مدیریت مجتمع آموزشی، اظهار کرد: مدیریت یک مجموعه آموزشی، مدیریت یک سازمان کوچک نیست، بلکه نگهداری امید صدها خانواده است. ایشان با برنامه‌ریزی دقیق، انتخاب تیم‌های توانمند و نگاه به آینده نشان داد که یک مدیر موفق، فراتر از اداره روزمره، معمار آینده است.
در این متن، رضایت خانواده‌ها، پیشرفت دانش‌آموزان و انگیزه همکاران از جمله نتایج فعالیت‌های مدیریتی استاد زندیه عنوان شده و حضور حاضران در آیین نکوداشت نیز گواهی بر تأثیرگذاری این تلاش‌ها دانسته شده است.
بخش دیگری از این سخنان به حضور زندیه در مناطق محروم و تلاش برای تقویت عدالت آموزشی اختصاص داشت؛ انتخابی که به گفته دانش‌آشتیانی، وی را از یک معلم و مدیر موفق فراتر برده و به انسانی اثرگذار تبدیل کرده است.
در این بخش آمده است: ایشان به مناطق محروم رفت تا امید بکارد؛ برای معلمان آن دیار مربی و مشاور بود تا دست‌هایی که می‌توانستند آینده آن جوامع را بسازند، تقویت شوند و برای دانش‌آموزان آن مناطق پشتوانه‌ای باشد تا هیچ کودکی به این فکر نکند که به خاطر زادگاهش کمتر از دیگران است.
در ادامه این متن با تأکید بر اینکه عدالت آموزشی صرفاً در سخنرانی‌ها معنا پیدا نمی‌کند، آمده است: عدالت آموزشی در انتخاب‌های روزمره هر یک از ما معنا می‌یابد و ایشان بارها انتخاب خود را به نفع آن دانش‌آموزان و معلمان انجام داد.
دانش‌آشتیانی در بخش پایانی متن خود خطاب به استاد حیدر زندیه گفت: امروز به جای شما حرف نمی‌زنیم، از شما می‌گوییم؛ از سال‌ها ایثار، از نگاه بلندتان به مسائل تعلیم و تربیت کشور، از اندیشه و تفکرتان در تغییر نگاه استبدادی و پادگانی در آموزش به نگاه دموکراتیک و آزادی عمل در آموزش و مدرسه؛ از دست‌هایی که گرفتید و امیدهایی که کاشتید.
وی با اشاره به میراث تربیتی و انسانی زندیه تأکید کرد: کلامی که شما با زندگی خود ساخته‌اید، جاودانه‌تر از هر دیوار و مدرکی است. شما به ما آموختید که معلمی شغل نیست، رسالت است؛ مدیریت قدرت نیست، خدمت است و عدالت شعار نیست، رفتن است؛ رفتن به جایی که هیچ‌کس نمی‌رود و ماندن در کنار کسانی که فراموش شده‌اند.
دانش‌آشتیانی از طرف حاضران از تلاش‌ها و خدمات استاد حیدر زندیه قدردانی کرد و برای وی سال‌هایی همراه با سلامتی، آرامش و تداوم مسیر روشن خدمت آرزو کرد.
