جمال‌زاده و هدایت اولین معلمان فن نویسندگی

به گزارش خبرنگار ادبیات برنا،جواد جزینی،نویسنده و منتقد ادبی در این نشست که شامگاه بیست و هفتم آبان ماه برگزار شد با اشاره به این که آموزش داستان نویسی به شکل رسمی و آکادمیک در ایران به آن شکلی که باید حمایت نشده گفت:شاید یکی از دلایی که علاقمندان به طیف داستان نویسی در مکان هایی چون فرهنگسراها و دفاتر ناشران گرد هم می آیند همین نبود آموزش دانشگاهی داستان نویسی باشد.
نقش پررنگ کارگاه های آموزشی
وی اضافه کرد:درعین حال،فرهنگسراها و دفاتر ناشران و...توانسته تا حدود زیادی خلاء فضاهای آکادمیک در این زمینه را جبران کند.با این حال،امروز می بینیم نقش کارگاه های آموزشی برای انتقال مفاهیم داستان نویسی پررنگ بوده و در بارور کردن استعداد هنرجویان سهم به سزایی داشته است.اگرچه،کارگاه های داستان نویسی نیز علاوه بر فوائد دارای معایبی نیز هستند اما با این تفاسیر،ابعاد مثبت این کارگاه ها بیشتر بوده است که یکی از آنها نزدیک کردن سلایق به یکدیگر است.
جمالزاده و هدایت پیشرو درتدریس داستان نویسی
این منتقد ادبی با بیان این که تشکیل کارگاه های داستان نویسی لزوما نمی تواند نویسنده تربیت کند نیز اضافه کند:فراموش نکنیم که کارگاه ها و کلاس های داستان نویسی تنها می توانند در انتقال عناصر داستانی و اصول زیربنایی که برای نگارش یک داستان باید آموخت مفید باشند و نمی توان انتظار داشت که هرکسی به این کلاس ها برو نویسنده خوبی خواهد شد.آموزش داستان نویسی از زمان جمالزاده در  ادبیات معاصر ما شکل گرفته است.اگرچه پس از او نویسندگان دیگری نیز به فراخور شرایط اجتماعی به برپایی این کلاس ها پرداختند که صادق چوبک و هدایت از جمله آنها بوده اند.
نبود خلاقیت در ادبیات مذهبی
در ادامه این نشست،علی الله سلیمی نویسنده و روزنامه نگار به خواندن داستان «سفارش»با مضمون عاشورایی پرداخت و درباره مولفه های یک اثر داستانی مذهبی گفت:ادبیات مذهبی به ویژه در شاخه داستان در ایران از پشینه ای طولانی برخوردار بوده است.با این حال به آن شکلی که باید دراین حوزه تلاش نشده و آثار زیادی خلق نشده است.بلکه به نظر می رسد در اغلب مواقع،وقتی نویسنده ای می خواهد یک اثر مذهبی بنویسد به جای آن که از خلاقیت خود استفاده کند به آثاری که از نویسندگان دوره های پیشین باقی مانده رجوع می کند.با این حال من به شخصه وقتی پا به دنیای نویسندگی گذاشتم سعی کرده ام در زمینه نگارش آثار مذهبی از کلیشه ها به دور باشم.
ضرورت ترجمه آثار ادبی ایران
علیرضا سیف الدینی نویسنده و مترجم سخنران بعدی این مراسم بود.او که بیشتر به ترجمه آثار نویسندگان ترک در سال های اخیر پرداخته است درباره وجوه افتراق ادبیات داستانی ما و ترکیه تصریح کرد:ادبیات ترکیه به مدد حضور نویسندگانی چون پاموک،یاشار کمال و...به جایگاه مطلوبی دست یافته و امروز تا حدود زیادی در جامعه جهانی شناخته شده است.بی تردید ادبیات ایران باید به وسیله ترجمه به جهان بیرونی راه یابد و کشورهای دیگر بدانند که در حال حاضر ادبیات ما از منظر داستانی در چه شرایطی قرار دارد.در واقع،ترجمه یک  اثر ادبی به زبان انگلیسی یا زبان های دیگر می تواند راه گشای ارتقاء و تعالی ادبیات داستانی ما باشد.

ادبیات ایران در انزوا
مترجم رمان «آب خوردن مورچه»درادامه خاطرنشان کرد:ازاین ها گذشته ضرورت دارد صرف نظر از ترجمه آثارمان با مراکز فرهنگی کشورهای دیگری هم ارتباط برقرار کنیم تا همان طور که اشاره کردم آنها به مدد این ارتباط به دستاوردهای نویسندگان ما طی این سال ها در عرصه داستان نویسی پی ببرند.با وجود این که ترجمه نقش سازنده ای در شناخت ادبیات یک کشور در مجامع بین المللی را دارد ولی متاسفانه درباره ادبیات ایران،این امر به ندرت اتفاق افتاده و ادبیات ما از جهانی شدن باز مانده است.
نویسنده ای برای تمام فصول
این نویسنده در ادامه با اشاره به اورهان پاموک نویسنده شهیر ترکیه گفت:موفقیت پاموک مرهون زاویه دید اوست.او نویسنده ای است که با الهام از محیط پیرامون خود می نویسد و درعین حال از تکنیک های نویسندگان اروپایی نیز در آثار خود استفاده می کند و همه این مولفه ها باعث می شود تا آثاری که او خلق می کند نه تنها برای مخاطبان ترک که برای تمام جهان جالب توجه باشد.اگرچه،پامول اصالت شرقی خود را فراموش نمی کند و می کوشد در لابلای رمان های خود با یاد کردن از نقاشی های ایران،پرباری هنر و ادبیات شرق را نیز به جهان غرب نشان دهد.
در پیش گرفتن مسیر اعتدال
سیف الدینی با بیان این که نباید مرعوب ادبیات غرب شد اضافه کرد:ما نباید ادبیات غرب را نفی کنیم و نباید ضد آن باشیم.بلکه باید دراین زمینه اعتدال و میانه روی در پیش بگیریم.یعنی درعین این که از دستاوردهای ادبیات غرب در آثار خود بهره می گیریم به اصالت و فرهنگ خودمان هم پایبند باشیم.تنها دراین صورت است که ادبیات ما می تواند ابعاد جهانی یابد و حرفی برای گفتن در مجامع بین المللی داشته باشد.
کاوه میرعباسی و حامد حبیبی مهمان شب‌های آتی
در این مراسم،شیوا مقانلو نویسنده معاصر به خواندن داستان «پری ماهی»پرداخت.هم چنین،قرار بود در دومین شب از«شب های داستان»مرجان شیرمحمدی نیز به داستان خوانی بپردازد ولی به دلیل حضور بر سر صحنه فیلمبرداری فیلم «آذر،شهدخت،پرویز و دیگران»به کارگردانی بهروز افخمی،این امر میسر نشد.امشب (28 آبان ماه)نیز کاوه میرعباسی،حامد حبیبی،علی چنگیزی و...به داستان خوانی می پردازند و درباره اصول و تکنیک های داستان نویسی و همین طور مولفه های آثار شاخص ترجمه به سخنرانی بپردازند.دور دوم از «شب های داستان»تا دوم آذرماه از ساعت 18 تا 20 در مرکز همایش های بین المللی برج میلاد ادامه خواهد داشت و هر شب میزبان تعدادی از نویسندگان و مترجمان شناخته شده خواهد بود.