وداع با مارتین پار؛ مردی که طنز و روزمرگی بریتانیا را جاودانه کرد

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ مارتین پار، عکاس مستند بریتانیایی که با وضوح و طنزی ظریف، غرابت‌ها و ویژگی‌های فرهنگ بریتانیا را به تصویر می‌کشید، روز گذشته در ۷۳ سالگی درگذشت. او در مه ۲۰۲۱ به سرطان مبتلا شده بود و دیروز در خانه‌اش در بریستول دار فانی را وداع گفت. بنیاد مارتین پار و آژانس مگنوم فوتوز اعلام کرده‌اند که برای حفظ و انتشار میراث او همکاری خواهند کرد.

پار در سال ۱۹۵۲ در انگلستان متولد شد و در شهر اپسوم رشد یافت. او از همان سال‌های نوجوانی تحت تاثیر پدربزرگش که عکاس آماتور مشتاقی بود، مسیر حرفه‌ای خود را انتخاب کرد. پس از آموزش در پلی‌تکنیک منچستر چند فصل در بوتلینز به عکاسی پرداخت، ابتدا همراه با دنیل میدوز. در آن زمان کارت‌پستال‌های رنگی و اشباع‌شده جان هین تاثیر مهمی بر سبک او گذاشت و بعد‌ها راهنمای نگاه خاص او در عکاسی شد.

پس از نقل مکان به هبدن بریج در غرب یورکشایر، پار مدتی به عکاسی از جوامع کلیسایی پرداخت و سپس به سواحل غربی ایرلند رفت و چندین اثر منتشر کرد، از جمله Bad Weather در سال ۱۹۸۲ که با دوربین زیرآبی گرفته شده بود. او همیشه می‌گفت: «من عکس‌های جدی می‌گیرم که به شکل سرگرمی جلوه می‌کنند.» این جمله روحیه و رویکرد او را به خوبی نشان می‌داد. پار به امور روزمره و سرگرمی‌های کوچک مردم توجه می‌کرد و با کنجکاوی و طنزی ظریف لحظه‌های عادی را ثبت می‌کرد.

رنگ‌های اشباع و ترکیب‌بندی‌های غافلگیرکننده در تصاویر او، سبک خشک و سیاه‌وسفید گذشته را به سبکی رنگین و سرزنده تبدیل کرد. کتاب ماندگار او The Last Resort (۱۹۸۶) تعطیلات‌گذران طبقه کارگر و فرهنگ ساحلی ویرال در مرزیساید را ثبت کرد و نقطه عطفی در عکاسی مستند بریتانیا ایجاد نمود.

در طول سال‌ها، پار هم تحسین و هم انتقاد را تجربه کرد. پذیرش او در آژانس مگنوم در ۱۹۹۴ با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شد، زیرا برخی از عکاسان نسل قدیمی از جمله آنری کارتیه‌برسون، سبک و نگاه کم‌جدی او به عکاسی مستند را نمی‌پسندیدند. پار در همان روز با اختلاف یک رای پذیرفته شد، سپس رد شد و نهایتا دوباره به عضویت مگنوم درآمد و در سال ۲۰۱۴ به ریاست این آژانس رسید. مجموعه خودپرتره‌های شوخ‌طبعانه او نیز نشان می‌دهد که با وجود موفقیت‌های گسترده، هرگز خود را بیش از حد جدی نمی‌گرفت.

پار پایبندی بی‌وقفه‌ای به عکاسی داشت و دانش گسترده‌ای از تاریخ آن در اختیار داشت. او صد کتاب منتشر کرد و بخشی از مجموعه بیش از ۱۲ هزار کتاب عکاسی خود را در ۲۰۱۷ به تیت اهدا نمود. همچنین بنیاد «مارتین پار» را در بریستول تاسیس کرد تا از عکاسان بریتانیایی حمایت کند. این بنیاد از ۲۰۱۷ میزبان هنرمندان جوانی مانند رنه ماتیک، سباستین برونو و ایان وِلدن بوده است، در کنار هنرمندان شاخصی، چون لی میلر و کریس کیلیپ. تاثیر او بر نسل‌های بعد از خود ماندگار و غیرقابل‌انکار است.

پار بیش از هر چیز با حس شوخ‌طبعی و نگاه انسانی‌اش به یاد‌ها خواهد ماند. او جامعه‌ای بریتانیایی را به تصویر کشید که بی‌تردید متعلق به خودشان بود و با عکس‌هایش زیبایی‌های روزمره، لحظه‌های ساده و پوچی‌های انسانی را آشکار کرد و همچنان الهام‌بخش عکاسان و دوستداران هنر خواهد بود.

انتهای پیام/