نقد فیلم «ماه آبی» (Blue Moon)؛ تابلویی از آسیبها و درخشش بازیها در دل زمان
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر؛«ماه آبی» (Blue Moon) یک درام بیوگرافیک و کمدی محصول ۲۰۲۵ به کارگردانی ریچارد لینکلیتر است که به بررسی لحظات آخر زندگی لورنز هارت، آهنگساز برجستهی برادوی، میپردازد. این فیلم که در بخش رقابتی جشنواره بینالمللی فیلم برلین به نمایش درآمد و با استقبال نسبی منتقدان روبهرو شد، همچنین نامزد جوایزی در فصل جایزههای جهانی شده است.
بر اساس نقدهایی که از سوی منتقدان معتبر منتشر شده، «ماه آبی» را میتوان یک تصویر آرام، انسانی و دقیق از آسیبهای درونی یک هنرمند دانست. منتقد سایت معتبر راجر ایبرت اشاره میکند که فیلم با روایت گفتوگومحور و ریتمی کند، به علت تمرکز بر ذهن و احساسات هارت، یک کشف تازه در زندگی روانی شخصیت ارائه میدهد. ایتن هاک با بازی در نقش هارت، توانسته ترکیبی از هوش، اضطراب و آسیبهای روحی را در کاراکتری بسازد که هم خردمند است و هم در برابر دنیا آسیبپذیر.
بخش ابتدایی فیلم با یک گفتوگوی طولانی در بار آغاز میشود که نهتنها شخصیت اصلی را معرفی میکند، بلکه ظرفیتِ بازیگر و توانایی کارگردان در خلق لحظات ملموس انسانی را به نمایش میگذارد. این صحنه یکی از نقاط برجستهی اثر است که توانسته نظر منتقدان را به خود جلب کند.
همزمان با این تحسین، برخی نقدها نیز معتقدند که فیلم در بخشهایی با گفتوگوهای طولانی و تمرکز زیاد بر یک لوکیشن ممکن است برای مخاطب عمومی کمی کند و یکنواخت به نظر برسد. با این حال، اکثر منتقدان توافق دارند که Blue Moon با وجود این چالشها، توانسته بازیگران قوی و پرداخت هنری عمیقی ارائه دهد.
بهطور کلی، «ماه آبی» با برداشت ظریف از زندگی یک هنرمند در آستانه سقوط و با تمرکز بر جزئیات روانشناختی کاراکترها، به اثری تبدیل شده که نهفقط بهعنوان یک درام بیوگرافیک، بلکه بهعنوان تفسیری انسانی از عشق، شکست و تنهایی مورد توجه قرار گرفته است.
انتهای پیام/
