عبور نفسگیر فضاپیمای ناسا از کنار مریخ؛ سایکی در مسیر کشف راز هسته سیارات
فضاپیمای سایکی (Psyche) ناسا در ادامه سفر بلندمدت خود به سوی سیارک فلزی۱۶ سایکی با موفقیت از کنار مریخ عبور کرد و با استفاده از گرانش این سیاره شتاب و مسیر لازم برای ادامه ماموریت را به دست آورد. این مانور که از پیش برنامهریزی شده بود به ناسا کمک میکند تا مصرف سوخت فضاپیما بهویژه گاز زنون مورد استفاده در سامانه پیشران یونی خورشیدی آن، به شکل قابل توجهی کاهش یابد.
به گزارش انگجت، بر اساس اعلام ناسا فضاپیمای سایکی در تاریخ ۱۵ مه و حدود ساعت ۳:۳۰ بعدازظهر به وقت شرق آمریکا با سرعتی نزدیک به ۱۲ هزار و ۳۰۰ مایل بر ساعت از فاصله حدود ۲۸۰۰ مایلی مریخ عبور کرد؛ فاصلهای که حتی کمتر از مدار قمر فوبوس است. فوبوس در فاصله تقریبی ۳۷۰۰ مایلی از سطح مریخ گردش میکند در حالی که قمر دیگر این سیاره یعنی دیموس در فاصلهای بسیار دورتر و حدود ۱۲ هزار و ۴۷۰ مایلی قرار دارد.
این عبور نزدیک بخشی کلیدی از مسیر ششساله و ۲.۲ میلیارد مایلی سایکی به سوی سیارک فلزی ۱۶ سایکی محسوب میشود. هدف اصلی این مانور استفاده از نیروی گرانش مریخ برای افزایش سرعت فضاپیما و تنظیم دقیق مسیر آن در راستای مدار سیارک هدف به دور خورشید بود.
فضاپیمای سایکی از اوایل ماه مه در حال نزدیک شدن به مریخ بود و در این مدت تصاویر متعددی از سیاره سرخ ثبت کرد. از زاویه دید این فضاپیما مریخ به شکل هلالی باریک و درخشان دیده میشد؛ تصویری که به دلیل بازتاب نور خورشید از سطح مریخ و ذرات غبار اطراف آن شکل گرفته است. ناسا اعلام کرده است که دوربینهای سایکی در جریان عبور نزدیک نیز تصاویر بیشتری ثبت کردهاند و این تصاویر طی روزها و هفتههای آینده از طریق آنتنهای غولپیکر شبکه فضای دوردست ناسا (Deep Space Network) به زمین ارسال خواهند شد. قرار است تصاویر دریافتی در صفحه رسمی ماموریت منتشر شوند.
ماموریت سایکی در اواخر سال ۲۰۲۳ آغاز شد؛ زمانی که این فضاپیما برای مطالعه یکی از عجیبترین اجرام منظومه شمسی پرتاب شد. ناسا پیشبینی میکند سایکی در ژوئیه ۲۰۲۹ به سیارک ۱۶ سایکی برسد و از ماه بعد عملیات علمی خود را آغاز کند. این فضاپیما قرار است به مدت دو سال به دور سیارک گردش کند تا از سطح آن تصویربرداری کرده نقشههای دقیق تهیه کند و دادههایی درباره ترکیبات آن جمعآوری کند.
دانشمندان معتقدند سیارک ۱۶ سایکی که بزرگترین سیارک فلزی شناختهشده در منظومه شمسی است ممکن است بخشی از هسته آهنی یک سیارهواره اولیه باشد؛ اجرامی که در نخستین دوران شکلگیری منظومه شمسی بلوکهای سازنده سیارات را تشکیل میدادند. به همین دلیل مطالعه این سیارک میتواند اطلاعات بیسابقهای درباره ساختار درونی زمین و نحوه شکلگیری سیارات سنگی در اختیار دانشمندان قرار دهد.
ناسا در توضیح اهمیت این ماموریت اعلام کرده است: ما نمیتوانیم به هسته فلزی زمین یا دیگر سیارات سنگی دسترسی مستقیم پیدا کنیم بنابراین سفر به سایکی میتواند پنجرهای منحصربهفرد به تاریخ پرآشوب برخوردها و تجمع موادی باشد که سیاراتی مانند زمین را شکل دادهاند.
انتهای پیام/
